روز گذشته در مراسم "ورود مقتدرانه دوستم" شاهد شور و شعفی مردمی بودم‌ که یکسال و اندی از صحنه و پهنه قدرت و هم از ذهن و حافظه شرکای سیاسی دیروزشان تجرید شده بودند.

با تبعید دوستم یکی پس از دیگری رجال برجسته ی وفادار به وی نیز مورد هتک و تحقیر قرار گرفتند.امروز اما ترک ها نشان دادند که هنوز هم حرفی برای گفتن و طرحی برای ساختن دارند آنان می توانند با تظاهرات ممتد و پرجوش و خروش خود طوفانی را‌ به راه انداخته و درخت استبداد و انحصار را از "بن" براندازند، آنان می توانند با بستن بنادر مهم گلوگاه فاشیزم را با پنچه فودلادین خود بفشارند و رمقی از ایشان بگیرند.

از حق که نگذریم افغانستان در طول تاریخ کهنش همواره صحنه ی ظهور و قدرتنمایی ترک ها بوده است. روز قبل هم جنرال قلب ها با صد رمز‌ و اشاره به ترک ها‌ فهماند که "شما یک انقلاب جدید و یک شاهکار جدید را خلق کردید". پیام‌ او پیام اتحاد، همدلی، خودباوری و اعتماد به نفس بود پیام "شدن و به جایی رسیدن" بود واقعیت این است که نام پر آوازه دوستم، محقق، عطا محمد نور قسما با تاریخ دور و دراز این کشور پیوند خورده و تداعیگر روزهای سخت و دشواری است که بر این سه قوم گذشته و به این سادگی ها وکم بینی ها هرگز از ذهن و حافظه تاریخی مردم قدرشناس این سرزمین محو نخواهند شد.

آنان به همراه "شهید فقید وحدت ملی استاد مزاری" و قهرمان ملی کشور مسعود " در روزهای سخت و روزگار غریب مردمشان در کنار آنان ایستادند و از وجب وجب این خاک پاک دفاع نمودند، آنان در برابر افزون خواهی تمامیت خواهان قامت راست کردند و در برابر امواج تروریزم نیز مردانه سینه سپر نمودند امر مهمی که نسل جدید و نوین مردم ما گاه گداری از آن غفلت می کنند تشکیل ایتلاف ملی بزرگ افغانستان بازگشت به تاریخ اصیل بایسته و ممتد همگرایی و همدلی است.

پهلوان نامدار هزاره استاد محقق دین تاریخی خود را نسبت به جنرال دوستم و در کل نسبت به ترکتباران به وجه احسن و اکمل انجام داده و از آزمون بزرگی سرخ روی برآمد چرا که دوستم و ترک ها پس از شهادت مزاری و در آن روزهای سخت و غریب در پهلوی مردم ما ایستاده شدند و ما را تنها نگذاشتند.

اینک اما استاد محقق رسم رفاقت و وفاداری را به جا و ادا کردند باری اینک خلق ازبک _برادر هم سرشت و هم سرنوشت ما_ در یک مقطع مهم تاریخی قرار دارند اتخاذ یک موقف همگرایانه ی تاریخی و استراتژیک یا نگاه کوتاه بین و سودجویانه شخصی و مقطعی؟!

تجارب تاریخی نشان داد که این سه قوم باید متحد باشند تا طعمه انحصار و استبداد نگردند رویکرد همگرایی این چنین ضرور می نماید اما نه بخاطر تفرقه و تجزیه کشور بلکه گامی است آسان و مطمین در راستای تحقق‌ وحدت ملی درافغانستان چرا که وحدت ملی هیچگاهی‌ از سوی این سه قوم به چالش کشیده نشده است و در آینده نیز از این آدرس به چالش کشیده نخواهد شد.

امید می رود که ارگ نشینان که هرگز نماینده ی قوم شریف پشتون هم نبودند و نیستند یکبار دیگر بفهمند که دیگر "دوران تکتازی، حذف دگری، تمامیت خواهی، انحصار طلبی و برتری طلبی به سر رسیده و تنها راه حل نجات افغانستان همانا تحمل، پذیرش و همدیگرپذیری است و بس".