نخست به روح شهداى مظلوم حادثه اخیر ولسوالى لعل و سرجنگل که مظلومانه به دست منتسبین قواى دولتى مظلومانه به شهادت رسیدند، درود و دعا مى فرستم و خود را در اندوه بازماندگان شان شریک مى دانم.

جاى شک نیست که فرمانده علیپور فرمانده نترس و شجاعى است که بیش از دو سال است که رهبرى خیزش مردمى را در مناطق مرکزى به دست گرفته و براى تأمین امنیت مردم خویش و تأمین راه کابل - هزاره جات از جان خود مایه گذاشته و در عین امن سازى راه ها در برابر عده اى از طالبان که تحت نام کوچى در هزاره جات فاجعه مى آفریدند، مردانه ایستاده و مردم را از گزند هاى نا امنى حفظ کرده است. چنین مردى مستحق تشویق است نه سرکوب و تخویف. علیپور را مردم دوست دارند و نجات وى از محاصره نیرو هاى مسلح دولتى گویاى این حقیقت است. علیپور نه کسى را کشته و نه زورگویى نموده است و سفر وى به ولایت غور نیز به طور مسالمت آمیز و حمایت از یکى از کاندیدان بوده است.

اگر حمله بالاى علیپور به دستور مقامات بلند دولتى بوده، تصمیمى بسیار غیر عاقلانه و خلاف عدل، عقل و منطق مى باشد که باید آنها جوابگو باشند و اگر از جانب حکومت هاى محلى غور و بامیان بوده، باید عاملان آن شناسایى شده طبق قانون به مجازات برسند.