سال 2019 میلادی هم آغاز شد. کشورهای عربی از حامیان اسلام تکفیری، آغازگر پیام‌های تبریکی به مناسبت سال جدید میلادی بودند. همان کشورهای که هم‌زمان با شروع سال جدید خورشیدی و بهار طبیعت، لشکر مفتیان خود را بسیج می‌کنند تا «نوروز» را حرام اعلام کنند اما این روزها مفتیان، سر در برف فروکرده‌اند و انگار اتفاقی نیفتاده است. البته آنان تا دو ماه دیگر از خواب زمستانی بیدار خواهند شد و بار دیگر به جان طبیعت خواهند افتاد. تاکنون از خود نپرسیده‌اید که چرا کشورهای عربی و مفتیان پیش‌قراول آنان نسبت به سال میلادی حساسیت ندارند اما سال خورشیدی را دشمن می‌پندارند؟

فلسفه دشمنی عرب‌ها با سال خورشیدی و نوروز، از تعصب و عصبیت تاریخی آنان در برابر فرهنگ آریایی‌ها و خراسانیان، حکایت دارد. عرب‌ها، فرهنگ مسیحیت را رقیب خود نمی‌دانند اما از ناحیه فرهنگ آریایی و رسم و رسومات خراسانیان احساس خطر می‌کنند. رشد سنت‌ها و فرهنگ‌های بومی و محلی مسلمانان غیرعرب، گسستن طوق بندگی عرب‌ها است. عرب‌های بنی‌امیه و بنی‌عباس، برای تحقیر خراسانیان، آنان را «موالی» یا بندگان آزادشده‌ی خود لقب داده بودند تا از این طریق، داشته‌های مادی و معنوی‌شان را به یغما ببرند. دودمان بنی‌امیه که راه متفاوتی از سیره پیامبر(ص) اسلام در پیش گرفتند، ده‌ها حدیث برای محو فرهنگ عجمیان و خراسانی جعل کردند. حرام دانستن تجلیل از نوروز و سال خورشیدی، نه مبنای دینی بلکه ریشه در عصبیت عربی دارد؛ همان عصبیتی که در برابر فرهنگ مسیحیت خاشع است اما در برابر عنعنات مسلمانان غیرعرب، سر ستیز دارد.

◘ محمد مرادی