اعضای جنبش اسلامی ازبکستان در حال فراهم کردن تسلیحات و آموزش برای جنگویان همفکر خود در افغانستان هستند، اینها برای شبه نظامیان داخل کشور، بهترین تسلیحات و آموزشهای نظامی را فراهم می آورند براساس خبر های رسیده طالبانی که در ولایت قندوز علیه آلمانی ها میجنگند مجهز به پیشرفته ترین سلاح های روز می باشند. روزنامه غربی اشپیگل در این باره نوشته است: قشر جدیدی از مخالفین دولت در حال تقویت نیرو هستند که شباهت چندانی به طالبان ندارند ولی در جنگ علیه نیروهای نظامی خارجی با طالبان متحد شده اند. اعضای این گروه عمدتاً از پشتون ها هستند و جنگجویان" چهاردره" و رهبران دینی از جمهوری ازبکستان و بعضاً تاجیکستان از اقمار سابق شوروی از آنها حمایت می کنند. گفته می شود یکی از دلایلی که جناب رئیس جمهور روزهای گذشته به قندوز سفر نمود، بررسی این موضوع مهم بوده است چرا که بحث مهم روابط سیاسی خارجی به کشورهای همسایه شمالی کشور مطرح میشود. در ادامه این مطلب آمده است: اعضای جنبش اسلامی ازبکستان در حال فراهم کردن تسلیحات و آموزش برای جنگویان همفکر خود در افغانستان هستند،اینها برای شبه نظامیان داخل کشور، بهترین تسلیحات و آموزشهای نظامی فراهم می آورند، و تسلیحاتی که به دست آنها رسیده تنها می تواند با ارتباطات خوب بین المللی از شبکه های مافیایی حصول شود. واضح است که طالبان محلی چنین پولی در اختیار ندارد، اما این پول و فراهم کردن آن برای نیروهای ازبک مشکل نیست، زیرا که آنها کمکهای سخاوتمندانه ای را از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس دریافت می کنند و این کشورها آخرین مدل تجهیزات نظامی از زرادخانه های ارتش را در اختیارشان قرار می دهد. این موضوعی است که متاسفانه هیچگاه دولت افغانستان و حتی غربیها نخواستند آن را باور نمایندکه طالبان مسلح و یا به اصطلاح آنان طالبان تند رو در بیرون از مرزها منابع بزرگ مالی را در دست دارند که بیشتر از جانب عربها تامین می شود. عربها و پاکستانی ها و برخی دیگر از کشورها هنوز از طالبان به عنوان گروه های مسلمان حافظ دین یاد می نمایند و آمریکا را یک کشور اشغالگر دانسته و کمک به برادران دینی خود را در جنگ علیه کفر بر خود فرض و واجب می دانند. ( البته ناگفته نماند که بسیاری از اینها برای ترویج تفکرات سیاسی و یا عقیدتی خود از طالبان حمایت کرده و از آنان استفاده ابزاری می نمایند.) اما متاسفانه دولت افغانستان تنها به فکر مذاکره و مصالحه و تشکیل جرگه های مشورتی صلح می باشد و هرگز نخواسته است تا در مورد طالبان ریشه یابی نماید. هنوز مقامات مرزی نخواستند هویت اشخاصی را که توسط موتر های شخصی از طریق کالی سرک وزیرستان به افغانستان منتقل می شوند، افشا نمایند. همچنان واضح سازند که چه کسانی سرپرستی ورود بی زحمت این اشخاص به افغانستان را به عهده دارند، و دلایل آن را توضیح دهند. و یا از خود نپرسیده اند چرا در مارکتهای پیشاور که محل تجارت اموال قاچاق و فروش آزاد همه نوع سلاح می باشد، اکثر خریداران عربها هستند. آیا آنها بر علیه دولت اسلام آباد مسلح می شوند و یا این سلاح های مدرن را برای طالبان ارسال می نمایند. به هر صورت بهتر است مقامات دولت افغانستان به جای صرف چند میلیون دالر برای نشست مشورتی صلح که نتیجه ای در پی نخواهد داشت، به فکر گروه جدید حامیان مخالفینش باشد .