وهابیان در حالی به اقامه عزاداری بر امام حسین(ع) شبهه وارد می‌کنند که وقتی ابن تیمیه در سال 728هجری قمری از دنیا رفت، پیروانش دور جنازه او جمع شدند و به سروصورت زدند و گریستند.

احمد بن عبدالحلیم حرانی مشهور به ابن تیمیه، اولین پیشوای وهابیان است که این مسلک را در قرن هشتم هجری پایه‌گذاری کرد. سپس محمد ابن عبدالوهاب پنج قرن بعداز ابن تیمیه، آموزه‌های او را در قالب جدیدی اشاعه داد و این گونه مسلک وهابیت شکل گرفت. از دیدگاه وهابیان، اقامه عزا بر میت، شرک است اما همان‌طور که ذکر شد، پیروان ابن تیمیه خود برای مرگ امام‌شان مراسم عزا برپا کردند.

جالب است که آنان آب باقی‌مانده از تغسیل ابن تیمیه را به عنوان تبرک بین خود تقسیم کردند و روپوش جنازه را به 150 دینار خریدند. زمانی که جنازه ابن تیمیه را برای تدفین بر زمین گذاشتند، پیروان او روی جنازه ریختند و روپوش جنازه را غرق در بوسه کردند. زنان پیرو ابن تیمیه پا را از این فراتر گذاشتند و جنازه را در میان گرفته بر آن بوسه می زدند و ناله می‌کردند.

ابن کثیر مورخ مشهور اسلامی و از شاگردان و پیروان ابن تیمیه در صفحه 128 از جلد 14 کتاب تاریخ خود، شرح مفصلی از مراسم تشییع‌جنازه ابن تیمیه و تبرک جستن پیروان او به اشیای باقی‌مانده از امام خود را آورده است.