غنی نوکری خود را به آمریکا ثابت می کند

از گفته های اشرف غنی به وضوح برداشت می شود که آمریکایی ها دستور دادند تا سران طالبان آزاد شوند و استادان آمریکایی در بند طالبان، بهانه آزادی فرماندهان ارشد طالبان گردیده اند.

اشرف غنی در یک نشست خبری اعلام کرد که 3 نفر از زندانیان طالبان از جمله «انس حقانی» برادر «سراج‌الدین حقانی» سرکرده شبکه حقانی و «حافظ رشید» برادر «ملا نبی عمری» از زندان آزاد شدند.
اشرف غنی گفت که رهایی این زندانیان طالبان با مشوره های شرکای جهانی به ویژه آمریکا صورت گرفته است.
به گفته آقای غنی، در برابر رهایی این سه زندانی طالبان، استادان دانشگاه آمریکایی در بند طالبان رها و به خانواده های شان باز خواهند گشت.
اشرف غنی گفته است که رهایی این زندانیان سبب تقویت صفوف دشمن یا ضعف نیروهای امنیتی نخواهد شد.

این گفته های اشرف غنی پس از آن گفته می شود که رییس سازمان اطلاعات ارتش پاکستان در یک سفر غیر مننتظره به کابل آمد و با اشرف غنی دیدار کرد.

دولت افغانستان در حالی این زندانیان را آزاد کرده است که پیش از این مقامات افغان همواره تاکید داشتند که دولت هیچ برنامه‌ای برای آزادی این زندانیان ندارد و پرونده آن‌ها به دادگاه بین‌المللی کیفری ارجاع داده شده است.

همچنین زلمی خلیلزاد درباره تبادل دو استاد دانشگاه آمریکایی با شماری از زندانیان طالبان از جمله انس حقانی و حافظ رشید سخنانی را ابراز داشته بود اما سخنگوی ریاست جمهوری تصریح کرد که برای آزادی انس حقانی هیچ توافقی صورت نگرفته است.
گفته می شود که این زندانیان تحت نظارت آمریکایی‌ها به قطر فرستاده می‌شوند.

هنوز چند روزی از اعلامیه ها و بیانیه ها و گفته های اشرف غنی مبنی بر اینکه آزادی سران طالبان "خط سرخ" حکومت است، نمی گذرد که جناب غنی با چرخش کامل اعلام می کند که از "خط سرخ" خود و حکومت گذشته و سران طالبان را رها می کند.

از گفته های اشرف غنی به وضوح برداشت می شود که آمریکایی ها دستور دادند تا سران طالبان آزاد شوند و استادان آمریکایی در بند طالبان، بهانه آزادی فرماندهان ارشد طالبان گردیده اند.

قبلا نیز در زمان ریاست جمهوری اوباما بر آمریکا، چندین مورد معامله و یا تبادله میان اسیران آمریکایی در بند طالبان با زندانیان طالبان گرفتار شده در دست حکومت افغانستان صورت گرفته است، اینگونه که یک سرباز عادی آمریکایی در برابر تعدادی از زندانیان طالبان مبادله شده است.

واقعیت قضیه این است که گرفتاری و رهایی هم آمریکایی ها در بند طالبان و هم طالبان در بند آمریکایی ها و یا دولت افغانستان، همه بازی بیش نیست تا افکار و اذهان عامه درگیر موضوعاتی خارج از اهداف برنامه ریزی شده گردیده و آمریکایی ها در پناه این مشغولیت های ذهنی عامه، به غارتگری و دیگر اهداف از پیش تعیین شده شان به راحتی رسیدگی کنند.

هرچند تا کنون رهایی طالبان چه بصورت مبادله و یا یکطرفه از جانب آمریکایی ها و یا حکومت افغانستان، هیچ نتیجه مثتبی نداشته بل بیشتر باعث ناامنی و تقویت مخالفان مسلح شده است و بارها دیده شده که طالبان رها شده از بند، دوباره به صفوف طالبان در میدان های جنگ بازکشته اند، اما گویا کسی نمی خواهد به این قسمت توجه کند و فقط دنبال رهایی طالابن هستند.

تا کنون نه آمریکایی ها و نه حکومت افغانستان هرگز دنبال رهایی اسیران افغانستانی از چنگال طالبان نبوده اند، اما همه شان یکصدا فریاد زده اند و پیگیر بوده اند تا اسیران طالبان را آزاد کنند و این کار را به کرات انجام دادند بدون اینکه نفعی به حال این ملت دردمند و بیچاره ما داشته باشد.

تصور کنید که هرکدام از اسیران طالبان به بهای کشته و زخمی شدن و بی خانمان گشتن ده ها و صدها نیروی امنیتی و مردم متوهم ما اسیر شده اند اما اینها به راحتی آنها را رها می کنند در حالیکه یقین دارند که این رها شدگان دوباره به صفوف جنگی مخالفان مسلح باز می گردند.

بگذریم!!!
شنیده می شود که یکی از شرایط آمریکایی ها برای حمایت مجدد از اشرف غنی، قبول کردن رهایی سران طالبان بوده است و اشرف غنی در معامله با آمریکایی ها، تداوم حکومت خود را تضمین می کند.