مگر قرار نبود در این جرگه بر روی دو موضوع یعنی پیمان استراتژیک با آمریکا و مصالحه با طالبان بحث شود. پس چرا نه رئیس جمهور در سخنرانی خود از چگونگی روند مصالحه با طالبان سخن گفت و نه در اجندای کاری کمیته های 40 گانه، زمانی برای بررسی نحوه مذاکره و مصالحه با مخالفان در نظر گرفته شده است؟! تقریبا نیمی از زمان برگزاری جرگه عنعنوی گذشته است و طبق اجندای ستاد برگزاری، هم اکنون کمیته های 40 گانه مشغول بررسی متن پیش نویس پیمان استراتژیک هستند. گفته می شود کپى پیمان استراتژیک افغانستان- آمریکا میان تمام اعضاى جرگه توزیع شده است و قرار است کمتیه ها بصورت کاملا جداگانه روى این موضوعات بحث نموده و پیشنهادات و انتقادات خود را به شکل کتبى به منشى کمیته هاى مربوطه ارائه و در نهایت این پیشنهادات توسط رییس و منشى جرگه جمع بندی گردد. نکته بسیار جالبی که از دید بسیاری پنهان مانده، این است که: مگر قرار نبود در این جرگه بر روی دو موضوع یعنی پیمان استراتژیک با آمریکا و مصالحه با طالبان بحث شود. پس چرا نه رئیس جمهور در سخنرانی خود از چگونگی روند مصالحه با طالبان سخن گفت و نه در اجندای کاری کمیته های 40 گانه، زمانی برای بررسی نحوه مذاکره و مصالحه با مخالفان در نظر گرفته شده است؟! براساس اطلاعات خبرنگار شبکه اطلاع رسانی افغانستان از پلی تخنیک کابل، ظاهرا امروز جمعه هم آخرین روز کاری این کمیته ها می باشد و قرار است هر کمیسیون 15 مشوره درباره این پیمان ارائه دهد، که مجموع این مشوره ها تقریبا 600 مشوره می گردد. چرا گفتیم امروز آخرین روز است . زیرا خبرها حاکی از آن می باشد که طراحان این نشست طوری برنامه ریزی نموده اند که در روز آخر از مهمانانی که از برخی روستاها و ولایات دور آمده اند با ده هزار افغانی و یک دستار قدردانی و تشکر شود، که این موضوع به یک روز زمان نیازمند است. از طرفی به مدعوین، این مطلب بصورت غیر علنی تلقین شده که اگر فیصله ای بر خلاف خواسته آمریکا مطرح شود، احتمال تهدید از سوی آمریکاییها حتما وجود دارد. این جوسازی سبب گردیده تا شرکت کنندگان تمام فکر خود را مصروف پیمان استراتژیک نمایند و از موضوع مصالحه با طالبان غافل شوند. حال این سوال مطرح می شود پس گفتگو درباره مصالحه با طالبان چه می شود؟ جواب سوال بسیار واضح است. امضاء پیمان استراتژیک با آمریکا یعنی همان مصالحه با طالبان مخالف دولت. با این توضیح که طالبان یعنی آمریکا و آمریکا یعنی همان طالبان! طالبان تا زمانی مخالف دولت، تروریست و عامل ناامنی بودند که قرار بود بهانه ای باشند برای حضور بیشتر و دوام دار آمریکا در افغانستان. اما وقتی حضور دائمی آمریکا در افغانستان از سوی جرگه عنعنوی و متعاقبا پارلمان ( که از قبل رئیسش مورد حمایت مالی و سیاسی آمریکا قرار گرفته است) تثبیت شد، دیگر خود به خود طالبان یک مهره سوخته برای آمریکا محسوب می شوند، و به زودی از بین خواهند رفت! برای جناب رئیس جمهور و همکارانشان این واقعیت عین روز روشن است. به همین جهت هم نخواستند تا ذهن و فکر شرکت کنندگان را به این موضوع بی اهمیت مشغول سازند. مصالحه با طالبان امری است که گذر زمان خود به خود آنرا به وجود می آورد البته بعد از تثبیت پایگاه های دائمی نظامی آمریکا و امضاء سند همکاری بین کابل و واشنگتن!!!