"روزگارمه سیاه اس، شوهرم مره لت میکنه و مه دیگه حوصلۀ لت و کوبه ندارم، چند دفعه میخواستم طلاق بگیرم؛ مگم میخوایم که شوهرم اصلاح شوه و دیگه مره نزنه. " این گفتۀ مریم یکتن از ساکنین مرکز بامیان است، که توسط شوهرش مورد خشونت قرار گرفته است. این زن 31 ساله که ده سال از ازدواجش میگذرد و دارای دوپسر و یک دختر است، گفت که با سیلی و مشت و لگد، مورد خشونت فزیکى شوهرم قرار میگیرم. وى افزود: "شوهرم، مره هر روز لت میکنه و بالای مه بهانه میگیره." مریم علاوه کرد که نمیداند علت لت وکوب وی چیست و چرا شوهرش وی را مورد خشونت قرار میدهد. نظر به گفتۀ مریم، شوهرش میگوید که زن حق ندارد در امور مادر، پدر و یا سایر اعضاى فامیل شوهر، مداخله کند و حق ندارد که از خانه بیرون برآید. این خانم علاوه کرد: "وقتی مه تا بالای زمین های زراعتى خود میرفتم، شوهرم مره مى زد و میگفت چرا بدون اجازه ام، از خانه بیرون برآمدى!" مریم که از نعمت سواد محروم است و شوهرش مزدورکارى میکند، گفت: "با وجودى که شوهرم مره مى زنه، مگر طلاق نمیگیرم و میخوایم که شوهرم اصلاح شوه و با مه رفتار خوب کنه." وى میترسد که اگر طلاق بگیرد، آیندۀ اولادهایش تاریک میشود؛ از همین جهت ترجیح میدهد که شوهر را متقاعد سازد که دیگر از لت و کوب او دست بردارد. این زن افزود: بعد از آنکه مورد لت و کوب شدید قرار گرفتم، شش ماه قبل به کمیسیون حقوق بشر مراجعه و شکایت کردم و چند روزی هم به خانۀ پدر خود رفتم. مریم گفت که هرچند حالا با میانجیگری موسفیدان، در خانۀ شوهر خود میباشم؛ اما شکایتم را از کمیسیون پس نگرفته ام. کمیسیون مستقل حقوق بشر در بامیان، با تقبیح هر گونه خشونت علیه زنان و دختران، میگوید که قضیۀ مریم تحت بررسی آنها قرار دارد. عبدالاحد فرزام رییس این کمیسیون، گفت که خشونت علیه زنان، امسال نسبت به سال گذشته افزایش یافته است؛ در سال جارى 46 مورد خشونت علیه زنان به ثبت رسیده؛ درحالیکه در تمام سال گذشته، خشونت ها به 44 مورد میرسید. وى خشونت هاى امسال را شامل 22 مورد لت وکوب، سه مورد قتل، نُه مورد ازدواج در خردسالى و موارد دیگر از قبیل اخراج از منزل، تجاوزجنسی و ممانعت از حق ازدواج عنوان کرد. فرزام گفت که این زنان و دختران؛ توسط چوب، مشت ولگد، سیلی و با آلاتى مانند بیل و چاقو مورد خشونت فزیکى قرار گرفته اند. به گفتۀ رییس کمیسیون حقوق بشر بامیان، دو مورد قتل در مرکز بامیان و یک مورد در ولسوالی یکاولنگ صورت گرفته، که قضایای شان در محاکم دنبال میشود و کمیسیون از آن نظارت میکند. وی افزود تا هنوز عاملین قتل این زنان که همه جوان بودند، از طرف محاکم اعلام نشده که چه کسانی این قتل ها را مرتکب شده اند. این درحالى است که دوسال قبل، یک دختر در ولسوالی یکاولنگ بامیان که ظاهراً مورد تجاوز جنسى قرار گرفته و حامله شده بود، بخاطرى که ساکنین محل از موضوع حاملگی وى خبر نشوند، توسط مادر و برادرش در طویلۀ حیوانات مورد عملیات جراحی قرار گرفت و طفل را از شکمش بیرون آوردند. بعد از آنکه شکم این دختر پاره شد، آنرا با تار لحاف دوزی دوختند؛ اما دردش شدت گرفت و به شفاخانۀ مرکز ولسوالی منتقل گردید؛ در آنجا نیز دختر تداوی نشد و به شفاخانۀ نیروهاى آیساف به بگرام انتقال یافت. رییس کمیسیون حقوق بشر بامیان؛ عرف و عنعنات ناپسند در جامعه، مداخلۀ متنفذین در امور عدلی و قضایی، و ضعف برخورد نهادهای عدلی و قضایی با مجرمین و مبهم بودن قوانین در خصوص ازدواج دختران خُردسن را، از عوامل افزایش خشونت ها عنوان کرد. اما وى گفت که با وجود افزایش خشونت ها، وضعیت تعلیم و آگاهی های حقوقی، توسط این کمیسیون بهتر شده است. به گفتۀ موصوف، کمیسیون قضایایی را که به ثبت رسانده، به قربانیان آن مشوره حقوقی میدهد و زنانی را که در معرض آسیب باشند، به خانه های امن انتقال داده و قضایای شان را در څارنوالى و محاکم دنبال میکند. فرزام افزود که کمیسیون، برای آگاهی از حقوق شهروندان، محافل و سیمینارهای حقوقی را در ولسوالی های مختلف دایر کرده و همیشه تلاش دارد که مردم را از حقوق شان آگاهی بدهد. ازسوى دیگر، شماری از فعالان حقوق زن در بامیان، به این باوراند که نبود یک سیستم حمایتی خوب، زنان را با مشکلات بیشتر مواجه ساخته، حقوق آنان نقص گردیده و خشونت افزایش پیدا میکند. زینب رضایی یکی از فعالان نهاد جامعۀ مدنی در بامیان گفت: "در جامعۀ سنتی، زنان کمتر از حقوق خود آگاهی دارند و همین مشکل ندانستن حقوق، باعث شده است که با زنان خشونت های بیشتری صورت بگیرد." وی افزود که اگر مردان و زنان از حقوق همدیگر آگاهی داشته باشند، مشکلى پیش نخواهد آمد و زنان، مانند مردان به دور از خشونت زندگی خواهند کرد. خانم رضایى، به این باور است که خشونت ها زمانی علیه زنان کاهش خواهد یافت که زنان در تمامی ادارات و موسسات، سهم فعال داشته و به آنان درموارد حقوقی، آموزش های لازم داده شود. با این حال، فاطمه کاظمیان رییس امور زنان بامیان، بیسوادى جامعه را عامل خشونت علیه زنان دانسته گفت که اکثر موارد خشونت بر زنان، توسط افراد بیسواد صورت گرفته است. وی افزود: عامل دیگرى که باعث خشونت در خانواده ها میباشد، ناسازگاری زن و شوهر است که از دواج شان به خواست خود شان صورت نمى گیرد، بلکه با پافشاری پدران و مادران صورت گرفته و این حالت، زندگی را برزن و مرد، بعد از ازدواج تلخ مى کندد. قابل ذکر است که کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان، با ابراز نگرانى از افزایش خشونت علیه زنان گفت که در نُه سال گذشته، بیش از39 هزار مورد خشونت علیه زنان و دختران، در سطح کشور ثبت شده است. این گزارش که دیروز نشر شد، نشان میدهد که از جملۀ این خشونت ها 13476 مورد آن خشونت فزیکى (لت و کوب) میباشد، که بیشتر از سوى شوهران انجام شده است.