ششم جدی برابر است با روز اشغال کشور افغانستان توسط لشکر و قشون سرخ روسیه، انها که به قصد اشغال این کشورامده بودند قصد حضور دایمی در ان را داشتند، ولی به اثر جهاد و مقاومت و مبارزات مردم افغانستان بعد از چهار ده سال از کشور بیرون رفتند.

مردم کشور با دادن صدها هزار شهید و به جای گذاشتن میلیون ها زن بیوه و اطفال یتیم، سر انجام کشور خویش را از دست سربازان متجاوز روسی و عوامل مزدور درونی انها ازاد ساختند.

اما بزودی عوامل کشور های همسایه و افراطگرایان کشور های اسلامی شرایط شکست دولت اسلامی مجاهدین ضد روس و ازادی خواهان میهن را فراهم ساختند و با شعله ور ساختن جنگ های داخلی و کشتار ده ها هزار نفر از مردم کابل، زحمات و دست رنج و جهاد و مبارزات مردم را بدون نتیجه رقم زدند و زمینه اوردن جریانهای افراطی و عوامل بیگانه (طالبان) را در کشور فراهم کردند.

این گروه افراطی از جانب کشور های إمارات و عربستان سعودی و کشور پاکستان دست به تجزیه و حساسیت های قومی و کشتار های قومی و مذهبی و حساسیت های زبانی زده و موجب ده ها هزار شهید و اواره شدن میلیون ها مردم کشور را فراهم ساختند.

نتیجه:
عوامل این فاجعه خونبار، نخست دولت های کشور های همسایه و افراط گرایان متعصب اسلامی و مذهبی و در عین حال بینش ضعیف سیاسی عامه مردم کشور بوده است، بدون شک چیزی که عیان و اشکار است؛ اینهمه شهید و زخمی در طول چهل سال جنگ، دستاورد عوامل مذکور می باشد.

با تاسف تا اکنون همه این عوامل خاین و مخرب با حضور قدرت های شیطانی امریکا و غربی روی موضوع بحران و جنگ های کشور و نیز در جنگ و صلح و انتخابات ان حضور دارند و بدون خواست و نقش مردم در سرنوشت شان، انها از تاثیرات روز افزونی در این میهن مظلوم برخور دار می باشند.
بناء بر این مردم نه در ایجاد جنگ ها و نه هم در تحکیم صلح و نه هم در انتخابات کشور خویش هیچ نقشی ندارند.