امروز روز مهم و سرنوشت ساز در تاریخ افغانستان است . بزرگترین قدرت جهان یعنی ایالات متحده آمریکا با یک گروه قومی مذهبی که زمان به نام های تروریست ، برادران ناراضی و یا اپوزیسیون سیاسی یاد می کردند توافقنامه صلح امضاء می کند و این توافقنامه در یک سطح بسیار بلند و در حضور نمایندگان بلند پایه در حدود سی کشور و چندین سازمان های بین المللی امضا می گردد در حال که طالبان ، همان طالبان هستند نه در ریش آنها تغییرات آمده و نه در مغز آن ها ، همانهایی‌اند که بوده اند ، بودایی بامیان ، قتل عام های یکاولنگ و مزار شریف ، آتش زدن تاک های شمالی نمونه یادآوری از امارت طالبان است ، در خوشبینانه‌ترین حالت جای تفنگ و مین را شلاق و قمچین میگیرد .

ارگی ها که یک گروهی بدون ریشه و بدون شاخه است در وضعیت عدم مشروعیت و فروپاشی قرار دارند چون آنها با تکیه بر افراد کرایه ای ، دهن و قلم های اجاره ای و لاشخواران وابسته به کود 91 نمی توانند هم در مقابل طالبان و هم در مقابل اپوزیسیون دولتی و نیمه دولتی مقاومت نمایند ، همین اکنون هیات ارگی ها در پشت دروازه های طالبان در قطر عذر و زاری دارند که به پابوسی طالبان مشرف شوند ولی طالبان آنها را نمی پذیرند.

اکنون امید به این است که جبه متحد عدالتخواهی در محور مخالفان تقلب و کودتای انتخاباتی تشکیل گردد تا از تسلط سراسری گروه طالبان جلوگیری گردد و جغرافیایی طالبان در مناطق طالبان محدود گردد.

افسانه سرای شپلاق چی های ارگ که ما به عقب برنمیگردیم و یا تاریخ به عقب بر نمی گردد هیچ دردی را مداوا نمی کند ، تاریخ افغانستان تاریخ عقب گردی ها است .
یگانه راهی که می‌تواند از تسلط کامل طالبان جلوگیری کند اتحاد ، همبستگی و مقاومت مردم افغانستان در مقابل طالبان است.