1- مسئولین امنیتی از امنیت مراسم اطمینان داده بودند، پلانگذاری و هماهنگی شان هم خوب بود، 3 کمربند امنیتی را با امکانات و تجهیزات کافی در اطراف مصلا ایجاد نموده، 400 رنجر و هاموی را در امنیت این مراسم توظیف کرده بودند، برخلاف سالهای قبل، امنیت ملی از پهباد هم برای کنترل ساحه کار گرفتند، در جلسه شب قبل از مراسم، تمام مسئولین امنیتی با صلاحیت که معمولا امنیت مراسم های کابل را مدیرت می کنند، در مصلا تشریف آورده و از تمام مسائل امنیتی اطمینان حاصل نموده و به دوستان ستاد هم اطمینان دادند، موظفین امنیتی از انجام دقیق پاسپورت ساحوی هم کاملا اطمینان داده بودند،

برنامه پاسپورت ساحوی امنیتی شامل موارد ذیل است:
1- تمام ساحات و مناطق، سرکها و کوچه های اطراف ونزدیک هدف مورد نظر دقیقا چک و کنترل و برسی میشود.

2- تمام خانه ها، ساختمانها، دوکانها وهر چه تعمیر و غرفه در چهار طرف محل هدف ( مراسم) مورد تفتیش، وبررسی قرار میگیرد، اعضا و افراد با اسناد معتبر شناسائی و ثبت می شوند.

3- تاریخ، تعداد و ساعات افراد و ساکنین ساختمان ها که برنامه پاسپورت اجرا شده مشخص میگردد.
چک وسایط در 3 کمربند از پل سوخته تا دروازه مصلا، از حوزه 13 تا مصلا و همچنان از کوچه ها صورت می گرفت،
مثلا من با اینکه سوار موتر دولتی بودم، در پل سوخته کمربند اول ایستاد کرد، بعد ازاینکه مطمئن شدند و مرا شناختند اجازه عبور دادند، در مخابره هم به کمربند دوم راپور دادند که موتر از که بود و چند نفر داخل آن بود،
در کمربند دوم پیش روی مسجد الزهرا باز ایستاد کردند، داخل موتر را دیدند، و بعد ازاینکه مطمئن شدند که من جنرال جوهری هستم اجازه دادند.
در چک پاینت کمربند سوم دروازه ورودی استادیوم ورزشی خاتم الانبیا ایستاد کردند، محافظم را ازموتر پایین کردند، حتی تفنگچه یاورم را هم گرفتند، بعد اجازه داخل شدن دادند. یعنی دقیق کار خود را انجام میدادند.

حال سوال این است که با وجود این همه تدابیر شدید امنیتی، چطور یک گروپ 5 نفره مسلح و مجهز با سلاح خفیفه و ثقیله و با مهمات کافی در ساختمان مسکونی داخل در کمربند سوم جابجا شدند؟

جائیکه اجازه حمل تفنگچه به یاور جنرال 3 ستاره کشور داده نشد؟!
درحالیکه سر و زیر این ساختمان نیروهای امنیتی حضور داشتند.

پاسخ این سوال بسیار مهم است، اگر جواب این سوال پیدا شود از فجایع بعدی جلو گیری خواهد شد؟

2- هم بدلیل آغاز پروسه صلح، هم اینکه سرو کله داعش گم بود و هم بدلیل اطمینان نیروهای امنیتی کشور، ضریب موجودیت تهدید امنیتی بسیار پایین بود.

بهرحال واقعه دردناک تروریستی و فاجعه ضد انسانی و ضد اسلامی رخداد، آنچه جگر های ما را خونین و قلبها را بدرد آورده است، جان باختن تعدادی از عزیزان و یاران ما، کودکان معصوم، زنان بی گناه، و جوانان و مردان پاک دل است، که دیگر جبران ندارد، یاد این شهیدان پاک را گرامی داشته و به روح بلند شان درود می فرستیم.
از خداوند متعال فردوس برین برای شان تمنی میکنیم