هزاره‌ها در انتخابات 2014 با آرای 80٪ خود، داکتر عبدالله را در حکومت وحدت ملی 50٪ سهیم نمودند، اما عبدالله بعد از رسیدن به قدرت در تبعیض و تعصب علیه رأی‌دهندگان خود، بدتر از غنی عمل کرد و کوچکترین کاری برای رأی‌دهندگان خود انجام نداد، او در قضیه‌ی توتاپ محکم‌تر از غنی در برابر عدالت‌خواهان ایستاد.

این بار نیز عبدالله به کمک آرای 70٪ هزاره‌ها در قدرت شریک گردید، من باور دارم که او مانند دوره قبل، باز هزاره‌ها را فراموش خواهد کرد، عبدالله نه به فکر مردم است و نه در صدد مبارزه با انحصار، بلکه او فقط دنبال چوکی با امتیازات خوب برای خود و تعداد از رفقای خودش هست. هزاره‌ها با آرای خود، فقط باج‌خواهی را برای عبدالله فراهم کردند، عبدالله در اولین گام چوکی ریاست شورای صلح را از خلیلی گرفت و برای خلیلی تقدیرنامه درخواست کرده است.

هزاره‌ها پله و زینه‌ای بسیاری خوبی برای رساندن داکتر عبدالله به قدرت بوده است، تقریباً همه می‌دانستند که عبدالله فقط دنبال چوکی و معامله است ولی با این وجود، عده‌ای چنان برای او گلو پاره کردند که دیوانه‌وار به هر کسی که چهره عبدالله را معرفی و معامله‌ی او را پیش‌بینی می‌کردند، می‌تاختند.