330 میلیون افغانی را برای بازماندگان قربانیان تروریست ها بدهید و با همان 400 تروریست به هر ساز که میخواهید باهم برقصید!

ارگی ها در سراشیب سقوط و اضمحلال قرار گرفته اند و هرگز از چوروچپال دل کنده نمی توانند و خواب و خیال می بینند که ترامپ می بازد و بایدن می آید و باید وقت خریداری کرد و به آرزو رسید اما آمریکایی ها با طالبان در مرحله حساس توافق رسیده اند که باید هرچه زودتر مذاکرات آغاز گردد.

ارگی ها اکنون می خواهند از نام مردم سو استفاده کنند در حالی که مردم همه چیز را فهمیده اند و حتی کاسه لیسان دایمی ارگ در داخل و خارج کشور از جرگه و نام جرگه می شرمند.

ارگی ها شاید در اتاق های درون ارگ شبیه چنین یک متن را برای جرگه فرمایشی آماده کرده باشند:
جمهوریت خط قرمز ما است ، از دست آورد های 19 سال دفاع شود ، حقوق زنان ، جوانان و آزادی بیان حفظ گردد ، افغانستان به عقب برنمیگردد و در بدل این کار مردم افغانستان باید قربانی بپذیرند و برای صلح باید قربانی بدهند و ارگی ها میتوانند برای آوردن صلح چهار صد تروریست را به شمار چهار هزار و ششصد تروریست اضافه نمایند.

مگر همین نمایشنامه مضحک ارزش 330 میلیون افغانی را دارد ؟ مگر این چک چکی ها در بدل یک شکم پلو و جیب خرجی از مقتولین و آسیب دیدگان نمایندگی کرده می توانند؟