فرزانه یتیم دختری که با صدها رنج ، مشقت و حتی گرسنگی و چوپانی صنف دوازدهم را تمام کرده است و اکنون با هزار آرمان میخواهد از طریق امتحان کانکور وارد دانشگاه شود و بی‌خبر از این که بیست و پنج فیصد به جای خوانده ناخوانده از طریق سهمیه وارد دانشگاه می شوند.

مگر میشود جنایت بالاتر از سهمیه بندی بالای استعداد فرزندان یک کشور در جهان وجود داشته باشد؟