هیچ تحریم واقعی متوجه طالبان نیست. پاکستان در واقع مشتاقانه در تلاش است تا مذاکرات و توافقات گویا صلح با امریکا به ثمر نشسته و طالبان هرچه زود تر امارت اسلامی را در کابل استقرار بخشند.

برطبق گزارشات رسانه های جهانی،اخیرأ دولت پاکستان جمع کثیری از رهبران طالبان از جمله ملابرادر رییس مذاکره کننده صلح دوحه و سراج الدین حقانی فرد شماره دو طالبان رامورد تحریم قرار داد.
اسلام آباد می گوید که این تنها به دنبال قطعنامه سازمان ملل متحد برای تحریم این گروه بود و گزارش های رسانه ای درباره هر اقدام جدید را رد کرد. اما انگیزه اصلی عقب این تصمیم اسلام آباد چه است؟

پرواضح است که پاکستان اقلأ سه دهه به مثابهٔ بزرگترین پروژه راهبردی بالای گروه طالبان سرمایه گذاری نموده است و قرار است این گروه برای بار دوم درفش پاکستان را در افغانستان که پاکستان آنرا عقبهٔ استراتژیک خود میخواند، به اهتزاز درآورده و کلید اقتدار قدرت از رژیم دکتر غنی را تسلیم گردد.

اهمیت سیاسی و نظامی طالبان برای اهداف منطقوی ‌پاکستان معادل و حتی بالاتر از تأسیسات اتمی آن کشور است. در زمان که پروژه طالبان به یاری آمریکا و پاکستان به قوام رسیده است هیچگونه بی مهری و تحریم واقعی از سوی پاکستان نسبت به طالبان مشهود نیست.

پاکستان درین برههٔ از زمان دست به مانور چند منظوره زد:
نخست، پاکستان تلاش نمود تا در انظار جهانیان، دستان خونین خویش را نسبت به پروژه طالبان پاک نماید.
پاکستان در اوج رقابت و فزون خواهی امتیازات اش در قرار داد های ناگفته با آمریکا، نشان داد که جریان توافقات و معاهدات صلح از اسلام آباد می‌گذرد و این پیامی بود روشن برای آمریکا و شرکای استراتژیک منطقوی آن کشور. پاکستان به نقاط ضعف آمریکایی ها و شتاب آنها برای کوبیدن میخ آخر در تابوت سیاسی افغانستان بخاطر بهره ورزی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا آگاه است و از این رو با این نمایشات تلاش کرد تابرای آمریکا و توان اش برای برهم زدن پروسهٔ مذاکرات صلح قدرت نمایی نماید.

از سوی دیگر پاکستان برای مهار سازی هرگونه احتمال روح سرکشانه رهبری طالبان و فرماندهان شان ،برای آنها هشدار داد که انها در هرزمان و در هرمکان در قفسه ها و زنجیر های سیاسی اسلام آباد قرار داشته و در قلمرو فعالیت شان از حدود اربعه معین برخورد می‌باشند. با این رویکرد پاکستان سعی نمود از تبانی طالبان با استخبارات جهانی و منطقوی جلوگیری نماید.

تمامی این گزینه ها در پرده یک مانور سیاسی تبلور دارد و هیچ تحریم واقعی متوجه طالبان نیست. پاکستان در واقع مشتاقانه در تلاش است تا مذاکرات و توافقات گویا صلح با امریکا به ثمر نشسته و طالبان هرچه زود تر امارت اسلامی را در کابل استقرار بخشند.

یکی از بنیادی ترین رویکرد دیگر که باعث تصمیم اسلام آباد برای وضع تحریمات علیه رهبران طالبان شد،عبارت از تلاش پاکستان برای درج نشدن آن کشور در "لیست سیاه" است.
پاکستان بخاطر پولشویی و حمایت مالی اش از تروریسم در سال 2018 در لیست خاکستری که مقدماتی است برای لیست سیاه، شامل لیست "گروه کار مالی دیدبان جهانی" گردید.

قرار بود تا پاکستان در جلسه «کار گروه مالی دیدبان جهانی» مقیم فرانسه که به تاریخ 16-21 فبروری2020 در پاریس برگزار گردید شامل لیست سیاه گردد. اما به دلیل حمایت آمریکا، عربستان سعودی، چین، ترکیه و برخی کشور های غربی، برای پاکستان مهلت داده شد تا با تطبیق 27 موارد و فکتور های گروه کار، مورد آزمون بیشتر قرار داده شده و طی یک فاصله معین زمانی مجدداً مورد بررسی قرار داده شود.

گروه کارمالی دیدبان جهانی و یا FATF، از جمله 27 موارد اقداماتی که برای پاکستان سپرده بود، پاکستان تنها 14 مورد آنرا به انجام رسانیده بود. مندرجات این فهرست که شامل وظایف تأخیر ناپذیر پاکستان می گردید، شامل قطع کمک های مالی به گروه های تروریستی مانند طالبان، لشکر طیبه و جیش محمد بود.

در اجلاس ضربه بزرگی به پاکستان وارد شد و قرار شد تا این کشور تا ماه جون 2020 همچنان در لیست خاکستری گروه کار اقدام مالی دیدبان جهانی باقی بماند، زیرا نتوانست 27 برنامه اقدامات برای کنترل هزینه مالی برای گروه های تروریستی را تحقق بخشد.

سازمان دیدبان بین المللی تأمین مالی تروریسم به دلیل عدم موفقیت پاکستان در مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم، پاکستان را نسبت به اقدامات اش شدیدأ هشدار داد. گمان میرود که به دلیل شیوع کوید-19،اجلاس گروه کار که قرار بود، موقعیت پاکستان را در ماه جون امسال در لیست سیاه دوباره مورد ارزیابی قرار دهد به تآخیر افتاد.

گروه کار مالی به شدت از پاکستان خواست تا سریعاً برنامه عمل کامل خود را تا ماه جون سال 2020 تکمیل کند. در غیر این صورت، باید مورد پیگرد قانونی و مجازات مالی (تامین مالی تروریسم) قرار گرفته و گروه مالی به همه کشور ها، موسسات مالی و اعضای خود توصیه نمود که در صورت عدم پایبندی پاکستان به تعهدات اش، تمام روابط تجاری و معاملات مالی را در مورد پاکستان مورد توجه ویژه قرار دهند.
در پایان اجلاس تصمیم بر آن شد تا پاکستان کماکان در لیست خاکستری باقی بماند.

به باور آگاهان، اگر پاکستان در لیست سیاه قرار گیرد، تمام معاملات مالی از نزدیک مورد بررسی قرار خواهد گرفت و سرمایگذاری در پاکستان پرهزینه و سنگین خواهد بود.
این جریان می تواند تامحدودیت هایی را برای آژانس های بین المللی وام از جمله صندوق بین المللی پول، بانک توسعه آسیا و بانک جهانی اعمال نماید. آنها همه وام دهندگان اصلی پول به پاکستان هستند.

با احترامات بی پایان
عارف عرفان
لندن،اگست 2020