اعضای شورای عالی مصالحه همانهایی اند که بیست سال قدرت و ثروت را در اختیار داشته اند که مدیریت نادرست و فساد گسترده همین ها باعث تقویت طالبان گردیده است!

باند های مافیایی قدرت و ثروت و افراد وابسته به آنها زیر نام دولت ، شورای عالی صلح ، وزارت صلح ، کمیته های صلح ، لوی جرگه های صلح ، هیأت مذاکره کننده صلح و بالاخره اعضای شورای عالی مصالحه گرد هم جمع می شوند که چگونه منافع خود را حفظ نمایند.

در لیست 46 نفره که ارگی ها نشر کرده اند یک نفر که بیرون از حلقه مافیایی قدرت و ثروت و وابستگان آنها وجود داشته باشد وجود ندارد.

همین ها که در لیست های گوناگون ردوبدل می‌شوند برای تقسیم قدرت و ثروت در مدت بیست سال باهم اختلاف داشته اند و همین اکنون هم بالای پست های پردرآمد اختلاف دارند ، وقت که اینها در میان خود صلح کرده نمی توانند چگونه با طالبان مذاکره و یا صلح می کنند؟

نپذیرفتن حامد کرزی عضویت شورای عالی مصالحه را به این معنی است که در میان باند های مافیایی در زمینه مذاکره و روند صلح دیدگاه واحد وجود ندارد.

تمام ام و غم اینها در مذاکره با طالبان طرح آتش بس و حفظ امتیازات شخصی است و هیچگونه برنامه برای صلح ندارند.

صلح بدون قربانی محال است ، برای آوردن صلح هم باند های مافیایی که قدرت و ثروت را در اختیار دارند و هم طالبان باید آماده قربانی شوند و تا هنوز هیچ یکی از جوانب چراغ سبز برای قربانی به خاطر صلح نشان نداده اند.

تقسیم  چوکی های دولتی و حتی صلح گزینشی ، اجباری و نیابتی به معنای ادامه جنگ است و بالاخره سرنوشت صلح در میدان جنگ تعیین خواهد گردید.