حملات افراط گرایان دینی در مناطق هزاره ها و اوزبیک ها از طرف بر نامه ریزان و نا امن سازان افراط گرایان پشتونیسم، رهایی زندانیان پشتون و گسیل آنها همراه با کوچی ها به شمال از یک طرف و در آنسو متهم و زندانی کردن مدافعان محلی اوزبیک و هزاره از طرف دولت پشتونگرا و به حاشیه رفتن و سرکوب تاجیک ها از صحنه رهبری کشور همه و همه نشان از جنگ و تضادهای مخرب تمام عیار قومی دارد که فاشیست های مکتب اوغانیسم در دستور کار قرار داده اند.

در بدخشان، فاریاب، سرپل، غرنی، هرات و... چه میگذرد، چرا و‌چگونه جنگ از جنوب به شمال انتقال یافت و چه کسانی به ناامنی در شمال کمک می کنند؟
بسیاری از پشتونها "حتی عده ای از روشنفکر نماهای احمق" مارا به جرم نوشتن و گفتن حقایق در مورد جنایات پشتونیست ها متهم به قومگرایی میکنند اما هیچ یک عملکرد خطرناک وحشیانه آنها را محکوم نمی کند و نمی گویند عامل تمام آه و ناله زنان و کودکان که در این سرزمین طنین انداز شده پشتونیست ها هستند.

تاجیک ها، هزاره ها و اوزبیک ها همراه با دیگر اقلیت های قومی هنوز در آغاز راه پاک سازی قومی از طرف پشتونیست ها و قبیله گران هستند، اگر راه حل و برنامه درست در دفاع از خویش روی دست نگیرند آینده خطرناک را در پیش روی دارند مانند سیک ها یا کشته و یا مجبور به ترک کشور خواهند شد.

گل امیری