خالی کردن عقده ها، تحقیر مردمان این دیار و یا هم یک حقیقت تلخ انکار ناپزیر؟
صادقانه منحیث یک انسان و زاده این دیار وقتی این خبر تلخ و غیر قابل باور را در مطبوعات و رسانه اجتماعی خواندم؛ واقعآ تحمل اش برایم نهایت وزنینی میکرد و فکر میکردم که استخوان های وجودم از درد انفجار میکند. ولی تآکید میکنم "اگر" این خبر صحت و سقم اش درست بوده باشد. یعنی ریگی بر کفش کسی و یا گروهی نبوده باشد و بر واقعیت استوار بوده باشد.

با اینکه مسوولیت فردی است؛ اما من به مثابه یک پنجشیری از همه مادران؛ خواهران، برادران، پدران داغدیده و بالاخره کسانیکه فرزندان و دلبندان خویش را در این روز خونین و ننگین تاریخ از دست داده اند و یا زخمی برداشته اند قلبآ معذرت میخواهم و شرمسارم و مطمینآ این لکه ننگین از دامان این حیوان صفتان نمک حرام این دیار صلح دوست که مردمان اش جز عشق بر خدا و قرآن که معرفت انسانی، هویت و مدنیت شان را شهنامه تشکیل میدهد هرگز پاک نخواهد شد. زیرا اینچنین افراد نمک حرام شایسته این دیار و کوه پایه های هندو کش نخواهد بود. شیر مادر و نان و نمک حرامش باد.

گرچه زبانه افراطیت از انتحار و انفجار گرفته تا قتل و بیرحمی ها وابسته به دین؛ مذهب؛ منطقه... نبوده و نیست؛ با اینکه یک مقدار معلومات کافی دارم که در دون پنجشیر دیری است به همکاری و هوشیاری همین نظام خونین و ضمنآ به برکت توافقنامه ننگین "بن" پول های زیادی در این منطقه سرازیر شد و تخمی بنام تاسیس مدارس دینی نوع دیوبندی افراطیت کاشتند و چوچه داد و اسمش را "حزب التحریر" نامیدند که عملا در حال ریشه دواندن و بزرگ شدن شاخچه های خود دارد؛ اما در چه حدی هنوز پاسخ دقیقی برایش نداریم.

ولی جان سخن من چیز دیگری است؛ یعنی آنچه که توجه مرا جلب نموده و اذیتم میکند نوع خبر است؛ زیرا برای من این اولین باری است که میشنوم مظنون و طراح تروریستی را با تمام کیف و کان از مادر و پدرش گرفته تا منطقه اش به رسانه ها معرفی و افشا کنند.

چرا نام "پنجشیر" سرخط خبر ها؟
کجا شد نام مادر و پدر و خاله... طراحان ترور مکتب کوثر در غرب کابل؟
کجا است افشای نام خانواده و منطقه طراحان ترور یما سیاوش؟
بالاخره کجا شد طراحان این همه قتل های زنجیره ای، انتهار و انفجار با تذکره اسم و نسب با درنظر گرفتن منطقه شان که در طول بیست سال اخیر صورت گرفته است؟
امید است ریگی در کفش نباشد!

عطا صفوی