آمریکا که در جنگ ضد تروریستی موفقیتی نداشته بلکه حضور این کشور به آغاز درگیری های گسترده و زایش ده ها گروه تروریستی در افغانستان منجر گردیده است.

یکسال پیش در بیست و نهم فبروری واشنگتن موافقتنامه ترک منازعه را با گروهی در دوحه قطر به امضا رسانید که در هفتم اکتوبر (2001) با خشم و کینه ورزی بی پیشنه، اداره طالبان و افغانستان را تحت پوشش مبارزه ضد تروریستی مورد حمله مسلحانه قرار داد.

امریکا و متحدین این تهاجم را که مشروعیت آن از دید حقوقی در هاله ابهام قرار داشت، عملیات بلند مدت آزادی نامید و افکار عمومی را در جنگ علیه تروریزم که از پشتبانی امارت طالبان برخوردار بود، با توجه به عملیات تروریستی یازدهم سپتامبر در خاک این کشور کسب نمود.

آمریکا که در جنگ ضد تروریستی موفقیتی نداشته بلکه حضور این کشور به آغاز درگیری های گسترده و زایش ده ها گروه تروریستی در افغانستان منجر گردیده است، در پی تغییر در رویکرد جنگی این کشور، گزینه تفاهم با طالبان را در پیش گرفته و مصرانه مساعی بخرج داد تا از بن بست اوضاع بشدت در حال استحاله افغانستان با تغییر راهبرد رزمی به سیاست سازش و میانجی گیری، بیرون شده و از آبرو ریزی شکست احتمالی جلوگیری نماید.

واشنگتن با طالبان بعد از مذاکرات طولانی یکسال قبل به توافقاتی نایل آمده و متعهد شد که در بدل دادن تضمین طالبان مبنی بر حفظ امنیت و منافع ایالات متحده قطع روابط طالبان با القاعده و پایان دادن حملات گروه طالبان بر نیروهای نظامی امریکایی مستقر در افغانستان، نیروهای خود را تا می امسال از افغانستان بیرون خواهد نمود.

در این موافقتنامه با طالبان چون دولت آینده برخورد صورت گرفته و امریکا با نادیده گرفتن دولت و مردم افغانستان که صرف سیاست داخلی اداره ترامپ در آن دخیل بوده است، در تاریخ حل منازعات غیر متعارف ترین اکت را به نمایش گذاشته است.

بعد از امضای موافقتنامه دوحه عده این توافقات را اقدام نیکو برای ختم جنگ عنوان داشته و در سطح داخلی و بیرونی با مواضعکیری های متفاوت مواجه شد.
اما بدون حب و بغض، موافقتنامه دوحه، اقدام بی شرمانه اداره ترامپ بود که نه از منظر حقوقی مفاد آن بر افغانستان الزامی است و نه ضمانت های اجرایی در این موافقتنامه وجود دارد، چنانچه طالبان علیرغم کسب امتیازات گسترده، تاکنون یک بند این موافقتنامه را عملی نکرده، تغییر تاکتیک های جنگی طالبان مبنی بر تشدید حملات بر مواضع دولتی، توسل به تهاجمات سازمانیافته، حفظ روابط با سایر گروهای تروریستی از جلوه های غیر قابل انکارماهیت ننگین عملکرد یکقدرت متمدن مانند امریکا است.

عبدالاحمد فیض