شما را که روز رفتن به قدرت چپن بر شانه های تان می‌گذارند و اکلیل‌های گل‌های رنگین بر گردن تان می‌آویزند و با نشستن روی کرسی دعایی بر شما روا می‌دارند، چقدر خوش‌حال می‌شوید. چون زمینه‌ای فراهم می‌شود تا ماه‌ها و سال‌ها از مزایای قدرت لذت ‌برید.

محافظین، خدمت‌گاران، چای سبز زعفرانی، غذا های لذیذ، خانه و تسهیلات رهایشی و مهمانی‌های رنگارنگ حاشیه های این قدرت هستند. آن‌گاه به شخصیت با نفوذ قوم و منطقه مبدل می‌شوید و تا می‌توانید فخر می‌فروشید. برای شما رهبران قدرت هم‌ردیفان پیغمبران می‌شوند و پابند دساتیر و احکام آن‌ها می‌گردید.

اما یک‌باره وقتی از قدرت به دور می‌شوید، همه‌ی این سیستم به دشمن یک روزه‌ی شما تبدیل می‌شود. رهبران منفورترین افراد می‌شوند، سیستم دزد می‌شود و فضا برای شما غیر قابل تحمل می‌گردد. آن‌گه شما منتقد دو آتشه‌ی قدرت، نظام، دولت و همه‌ی تعاملات می‌شوید.

چه شده که به این سیستم رفتید و چه شد که دشمن آن شدید؟
این‌جا سه نقیضه از دید روش‌شناسی در کار شما وجود دارد:
نخست، شما بدون تحلیل از وضعیت، ظرفیت و تغییر احتمالی به قدرت پیوسته اید. ضعف تحلیل از سیاست حاکم، نقش رهبران و فرهنگ سیاسی حاکم کمر شما را شسکته است. این‌جا شما سیاست‌مدار ناکام هستید. بهتر است شکست سیاسی تان را بپذیرید و از نظام خموشانه کنار بزنید.

دوم، هدف شما با نگاه نخست در هماهنگی نبوده بل هدف شما را منافع شخصی می‌ساخته نه ارزش‌های خدمت‌گزاری. در این صورت شما مأموریت خطرناک چپاول‌گرانه در پیش گرفته‌اید. این‌جا رفتن از قدرت را به فال نیک بگیرید و بر دهن تان مهر خموشی بکوبید.

سوم، خروج شما از قدرت به این معنا است که شما به هدف مافیایی یک گروه کار کرده و به آن رسیده اید. پس چه بهتر از دامان نظام به دور شوید. این گروه همیشه از کشور فرار می‌کنند.

اگر شما بنا به نقض کاری برکنار شده اید، هدف شما و هدف برکنار کننده‌ی شما روشن است. اما اگر به هدف ارزشمند خدمات اجتماعی به دولت پیوسته اید، به آن‌ها متعهد بوده اید و آن‌گاه بنا به فرهنگ بداخلاقی سیاسی حاکم شما را دور انداخته اند، آن‌گاه خاموشی شما کلان‌ ترین گناه است. شما باید با تحلیل و دلایل موجه در برابر عمل‌کرد حاکمان واکنش نشان دهید.

اما اگر با استفاده از قدرت به هدف شخصی و مافیایی تان رسیده، منازل تان آباد، بانک‌های تان جاری و اولاد های تان برقرار شده اند و حالا می‌آیید منتقد قدرت می‌شوید، شما بداخلاق‌ترین سیاست‌مدار هستید.

دکتر ملک ستیز