صبحگاه بیست و هفتم آپریل 1978 مطابق با هفت ثور 1357 قیام نظامی علیه دولت محمد داوود آغاز شد. صدای توپ و غرش تانک ها فضای شهر را فراگرفت. کاروان تانک های چهار زره دار از 20 کیلومتری شرق شهر به سوی مرکز کابل حرکت کردند تلاشهای وزارت دفاع و سایر نهادها نتیجه برای مهار این حرکت نداد.

نخستین گلوله توپ حوالی ساعت 12 ساختمان وزارت دفاع را هدف قرار داد و ارتباط رییس جمهور با فرمانده ارتش را قطع کرد و پس از آن حملات متواتر هوایی بر کاخ ریاست جمهوری مقاومت داوود خان را که خود اسلحه بر دست داشته می جنگید درهم شکست.
هفتم ثور کودتای بود که این روند در تضاد با خاص های مردم افغانستان قرار داشت.

چهل سال قبل در چنین روزی حزب دموکراتیک خلق با کودتای نظامی قدرت را به دست گرفت ، کودتای 7 ثور 1357 در پی تیرگی رابطه دوستانه سردار محمد داوود با اتحاد جماهیر شوروی و همچنان تیرگی روابط او با حزب کمونیستی دموکراتیک خلق افغانستان صورت گرفت .

این کودتای به شکل غافل کننده ای به پیروزی رسید و شامگاه همین روز حفیظ الله امین سقوط خاندان سلطنتی و به قدرت رسیدن شورای نظامی را از طریق رادیوی دولتی افغانستان اعلام کرد.

قیامی مبهم وگنگ که اثری از مردم در آن دیده نمی شد وسرانجام در همان روز ساعت پنج عصر بود که کودتا گران رادیو افغانستان را گرفتند.
برنامه های عادی رادیو قطع شد وپخش آهنگ های ملی ادامه یافت. ساعت هفت شب حفیظ الله امین اعلام کرد: برای اولین بار در تاریخ افغانستان به آخرین بقایای سلطنت، ظلم واستبداد و قدرت خانواده نادری پایان داده شد و تمام قدرت دولتی به مردم انتقال یافت. قدرت دولتی اکنون در دست شورای نظامی-انقلابی است.

کودتای 7 ثور سال 1357 که پایان خونینی برای جمهوری محمد داوود خان بود پیامدهای ناگواری را برای کشور به وجود آورد.
با سرکوب مقاومت ناچیز طرفداران سردار محمد داوود در برخی ازقطعات ارتش های جمهوری وی، حلقه مقاومت تنها درارگ ریاست جمهوری محمد داوود محصور شد.

در این روز بیش از 30 تن از خانواده سر دار محمد داوود خان و نزدیک به 2000 تن دیگر از محافظین و طرفدار او از سوی کودتا گران کشته شدند و بدینگونه فصل جدیدی در تاریخ افغانستان آغاز شد.