به دنبال حمایت علمای سلفی از دولت اسلامی طالبان، آگاهان می‌گویند که اگر طالبان از خط اسلام معتدل خارج شوند و از جریان‌های سلفی و تکفیری پشتیبانی کنند، تروریزم در کشور تقویت خواهد شد و در عین حال حکومت موجود از حمایت مردم و جامعه جهانی بی‌بهره می‌ماند.

روز گذشته علمای سلفی، طی یک گردهمایی، در حالی که داعش را گروه تکفیری خواندند، حمایت خود را از دولت اسلامی طالبان اعلام کردند.

سلفی‌گری، جریانی ایدئولوژیکی است که تاکنون در افغانستان فعالیت‌های سازمان‌یافته و چشم‌گیری نداشته است؛ اما برای اولین بار به صورت رسمی اعلام موجودیت می‌کند.

سلفی‌ها هرچند خود را منسوب به مذهب اهل سنت می‌دانند، اما به دلیل داشتن تفکر افراطی و روش‌های نسبتاً خشن، سابقه‌ی خوبی ندارند و نام‌شان همواره با ترس و وحشت همراه بوده است.

سوال اساسی اما اینجاست که آیا سلفی‌ها ریشه در مسلک وهابیت دارند؟ و اگر چنین است گرویدن این جریان به طالبان چقدر می‌تواند برای آینده افغانستان و تقویت تروریزم خطرناک باشد؟

مولوی لطف‌الله حق‌پرست، عضو شورای اخوت اسلامی افغانستان در مصاحبه با آوا هرچند از میزان نفوذ وهابیت در افغانستان اظهار بی‌خبری می‌کند، اما حمایت علمای سلفی از طالبان را یک موضوع سیاسی می‌داند.

او، به این باور است که حاکمیت کنونی بیشتر به دنبال مصلحت‌های سیاسی است تا ترویج باورها و عقیده‌ها و در تعاملات سیاسی، عمدتاً هیچ‌گاه دوست و دشمن همیشگی وجود ندارد و همواره قضایا براساس منافع به پیش می‌روند.

از طرفی هم به نظر حق‌پرست؛ سلفی‌ها برای حفظ بقا و جایگاه خود در آینده از دولت اسلامی طالبان اعلام حمایت کرده‌اند و شاید هم در فکر توسعه اندیشه و تکفر سلفی‌گری خود در کوتاه مدت نباشند، زیرا می‌دانند که زمینه پذیرش ندارند.

این در حالی است که مقام‌های دولت اسلامی طالبان همواره اعلام کرده‌اند که با هیچ یکی از گروه‌های تروریستی در ارتباط نیستند و از حضور آنها در کشور نیز هراس ندارند.

حق پرست، می‌گوید که اگر جریان سلفی در بدنه نظام هم قرار داشته باشد، بنا بر اظهارات طالبان؛ نمی‌توانند عمل تخریب‌کارانه انجام دهند؛ زیرا بنای طالبان بر این است که صلح و ثبات در کشور برقرار شود و هیچ مشکلی در راه حکومت‌داری آنها ایجاد نشود.

عضو شورای اخوت اسلامی افغانستان؛ می‌افزاید که اعضای طالبان اکثریت پیروی مذهب حنفی و بسیاری‌شان نیز اهل تصوف هستند؛ هرچند که حضور عناصر دیگر نیز در میان آنها منتفی نیست، اما بنای طالبان و جان‌مایه این حرکت بر سلفی‌گری و وهابیت استوار نیست.

وی، همچنین تاکید می‌کند که سلفی‌هایی که امروز ابراز وجود می‌کنند و گاهی نیز تحت این نام جنایت انجام می‌دهند، پیرو سلف صالح نیستند؛ بلکه از این نام سوءاستفاده می‌کنند و اینها به هیچ مذهب و مسلک و حتی دولت اسلامی طالبان پای‌بند نیستند؛ بنابراین اگر نام سلفی همراه با خشونت و ترور باشد، قطعاً برای آینده افغانستان خطرناک خواهد بود.

با این حال عزیز احمد رهمند، استاد دانشگاه نیز در مصاحبه با آوا می‌گوید: اعلام حمایت سلفی‌ها از طالبان مهم نیست، بلکه نوع تعامل طالبان با این جریان‌ها در حقیقت تعیین کننده موضع سیاسی آنان است.

به گفته او؛ ممکن است هر جریانی حتی شبکه‌های افراطی دیگر نیز از دولت اسلامی طالبان اعلام حمایت کنند، اما خطرها از این ناحیه بستگی دارد به نوع برخورد طالبان با این گروه‌ها.

به زعم رهمند؛ اگر طالبان از خط اسلام معتدل خارج شدند و از جریان‌های سلفی یا وهابیت پشتیبانی کردند، تروریزم تقویت خواهد شد و در عین حال از حمایت مردم و جامعه جهانی نیز بی‌بهره خواهند شد.

او همچنین اظهار داشت که دیر زمانی است که در افغانستان اسلام معتدل حاکم است؛ اسلامی که ایجاد کننده بزرگترین تمدن بشری در جهان است و هیچ‌گاه زمینه پذیرش افراطیت و اندیشه‌های تکفیری در این خاک وجود نداشته است. مگر اینکه بعد از این پشتیبان سیاسی پیدا کنند که در این صورت خطرساز خواهند بود.

او یک بار دیگر تاکید کرد که به دست آوردن قدرت ممکن است آسان باشد؛ اما حفظ و مدیریت آن دشوار است؛ از این جهت اگر طالبان به افراطیت گرایش پیدا کند و از خط اسلام معتدل خارج گردد، مدیریت جامعه را از دست داده و از حمایت مردم نیز محروم خواهد شد.

گفتنی است که سلفی‌ها برای اولین‌بار به‌عنوان یک جریان موثر ایدئولوژیکی، طی یک گردهمایی در کابل اعلام موجودیت کرده وحمایت‌شان را از حکومت کنونی ابراز داشتند؛ این در حالی است که پیش از این حضور و فعالیت قابل ملاحظه‌ای در کشور نداشتند.