جمعی از کارگزاران و فراریانِ نظام پیشین (که اینک خود را مدافعان حقوق‌بشر و فعّالان سیاسی هزاره می‌خوانند) طی نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل و رئسای دولت‌های غربی، خواهان جلوگیری از نسل‌کشی هزاره‌ها شده‌اند!

مسیح ارزگانی: جمعی از کارگزاران و فراریانِ نظام پیشین (که اینک خود را مدافعان حقوق‌بشر و فعّالان سیاسی هزاره می‌خوانند) طی نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل و رئسای دولت‌های غربی، خواهان جلوگیری از نسل‌کشی هزاره‌ها شده‌اند!

این جماعت اولاً به دلیلِ از دست دادنِ "گاوِ شیردهِ دولت غنی" و ثانیاً به دلیل فرارِ شتاب‌زده به کشورهای بیگانه و عدم سازگاری موقت با فضای جدید؛ عمیقاً و شدیداً دچار افسردگی و سرخوردگی و عذابِ وجدان شده‌اند!

حال اگر با این نامه‌نگاری‌های بیهوده، مشغول «گفتار درمانی» افسردگی و عذاب وجدان خود هستند و یا برای ذهن و روانِ پریشان خود لالایی می‌خوانند؛ تا به خواب مصنوعی فرو روند؛ در این صورت حَرَجی بر آنان نیست و مجازند که تا قیامت مصروف گفتار درمانی خود باشند!

اما چنانچه هدف از این بیهوده‌گویی‌های مستأصلانه، گفتار درمانی و دل‌آسایی مردمِ زخمدار و بی‌پناه هزاره باشد، لازم است چند تذکر و تلنگر را را یادآور شوم:

الف) آیا همین دولت‌های توخالی و پوشالیِ غربی که شما به رئسای آنها نامه‌ی التماس‌آمیز نوشته‌اید، مگر طی بیست سال گذشته با تمام قوای نظامی و سیاسی و اقتصادی و اطلاعاتی خود بر افغانستان مسلط نبودند؟ آنها در این بیست سال حضور و استیلا، چه کار و پیکار و ابتکاری در جهت جلوگیری از کشتار هزاره‌ها انجام دادند که اینک پس از فرارِ خفت‌بار، قادر به انجام دادن آن باشند؟!

ب) آیا شما جلالت‌مآبانِ فراری مگر طی دو دهه‌ی گذشته تحت عناوین معاون و وزیر و مشاور و سخنگو و تحلیل‌گر و تیکه‌دار و ... کارگزار و نان‌خور جمهوریت نبودید؟ چرا در آن دو دهه که شریک قدرت و حاکمیّت بودید، هیچ اقدامی در جهت جلوگیری از نسل‌کشی همتباران خود انجام ندادید؛ که اینک از سواحل امن و عیشِ اروپا و امریکا به گفتار درمانی آنان می‌پردازید؟!

ج) و سرانجام ... آیا دولت‌های غربی نوکرِ پدرِ شما هستند که هم شما مفسدان فراری را بر بال طیاره به کشورهای خود منتقل کنند و هم در سرزمین خود پناه دهند و هم مردم شما را از نسل‌کشی نجات دهند؟!