درد و دل نوید آرین یک جوان مهاجر هموطن از پاریس

برادران گرامی من، خدمت شما و تمامی کسانی که این مطلب را می خوانند عرض ادب دارم من نوید ارین از پاریس شما را در جریان احوالات هموطنانم در غرب می گزارم: من از شما چند پرسش دارم: آیا ما انسان نیستیم؟ آیا ما دولت و رئیس دولت نداریم؟ آیا ما اینقدر ضعیف هستیم که مردم ما در پیش روی ما کشته و مجروح میشه؟ اما کسی نیست که پرسان کند که چرا؟ تا کی تا چه وقت؟ مگر شما در پایان تحصیلاتتان قسم یاد نکرده بودید که از هر عضو این وطن حمایت و همدردی میکنید؟ حدود 10000 نفر مرد، زن، جوان و کودک در کشور خبیس یونان در خاک و خون غوطه ور هستند و به اندازه یک فیصد هم این دولت خبیس انسانیت ندارد. کسانی هستند که به خاطر به یک لقمه نان، شب و روز سطل های زباله را می پالند تا از گرسنگی نمیرند. یک جوان زیر سن قانونی را که بیبینی امروز که جور و سر حال است فردا با سر و صورت شکسته باز می گیردد. گروپی از مردم یونان هستند که هر زمانی فرد افغانی را بیبیند به او حمله می شوند و به سر و صورتش می زنند... . هر روز و شب این اتفاق می افتد. اگر شما واقعاً قسم همدردی یاد کردید کاری کنید که از مردم ما پرسان شود، در این جا مردم دچار هر نوع امراض و تکالیفی هستند و بدانید که این یک فاجعه بزرگ برای افغانستان خواهد بود. من هر روز از طریقی با دوستان به تماس هستم که در چه حالت آنها زندگی می کند و همچنان در کشور ایتالیا هم مردم بی سرنوشت عمرشان را در سرک ها و شهرها طی کرده و روان هستند. به امیدی که این قضیه موهوم و حیاتی را به تمام مطبوعات نشر کیند که تمام مردم خبر شود، من هم البته در انتظاری همکاریتان هستم. (نوید آرین از پاریس)