روزنامه «استیتمن» هندی با اشاره معرفی سفیر جدید چین در افغانستان گفته است این کشور با ذخایر بزرگ مواد معدنی کمیاب، آهن، مس و سایر کالاهای با ارزش، به چشمانداز جذابی برای «اقتصاد تشنه» چین تبدیل شده است.
این روزنامه در مطلبی افزوده است که علاقه چین به منابع طبیعی افغانستان پنهان نبوده و در حالی که این کشور در ابتدا جزء اصلی طرح کمربند و جاده چین نبود، بهویژه برای اهداف معدنی؛ اما اکنون به یک مرکز اساسی مبدل شده است.
با این حال استیتمن نوشته است در سایه درگیریهای افغانستان، چین «یک حرکت حساب شده» انجام داده است و انتصاب سفیر جدید این کشور در افغانستان بیش از یک نقطه عطف دیپلماتیک بوده و رویکرد ظریف چین برای حفاظت از منافع استراتژیک خود در یک چشم انداز پیچیده جغرافیایی- سیاسی را نشان میدهد.
طبق این مطلب فراتر از «جاه طلبیهای اقتصادی»، تعامل چین با افغانستان در نگرانیهای امنیتی همچنان ریشه داشته و پکن از حضور گروه ایغور در منطقه شین جیانگ این کشور «شدیداً نگران» است.
این روزنامه هندی نوشته است در حال حاضر همکاری قبلی چین با افغانستان در زمینههای امنیتی با عدم تمایل طالبان به تعامل تا همین حد با «چالشهایی» مواجه شده است. از سوی هم پکن بر این باور است که با تعامل با طالبان، میتواند منافع خود را در دو جبهه تأمین کند؛ دسترسی به منابع افغانستان و کنترل درجهای از تهدیدات امنیتی احتمالی از اویغورها.
به گفته نویسندهی این مطلب: «پس زمینهای که سیاست چین در افغانستان در آینده آشکار خواهدشد، تشدید رقابت آن با ایالات متحده است و منابع خاکی کمیاب افغانستان به عرصه دیگری در این رقابت جهانی تبدیل شده است و با این حال تعهد چین به حفاظت از منافع استراتژیک خود حتی با وجود تعامل با طالبان، همچنان پابرجاست.»
استیتمن هشدار داده است که از آن جای که چین و امریکا هر دو ابرقدرت بهدنبال نفوذ منطقهای هستند، این رقابت لایهای از پیچیدگی را به تحرکات چین در افغانستان خواهد افزود.
این روزنامه گفته است دو سال از حکومت طالبان گذشته و این نشان داده است که تعامل به تنهایی ممکن است رفتار طالبان را تغییر ندهد و در حالیکه جهان «مانورهای دیپلماتیک» چین در افغانستان را زیر نظر دارد این پرسش مطرح میشود که آیا تعامل با طالبان رویکرد درستی است؟