در حالی که هنوز قلوب شکسته مردم از خون و آتشی که هواپیماهای آمریکایی در حملات شبانه بر خانه و کاشانه مردم کشورمان به پا کرده اند؛ غمگین و محزون است و هنوز زخمشان از هتک حرمت این جنایتکاران به مقدسات دینی و انسانی و از جمله قرآن شریف التیام نیافته است و در غم عروج زنان و کودکان مظلوم و تجاوز به نوامیسمان به ماتم نشسته و سوگوارند ؛ آمریکاییان اشغالگر در این فضای خونین و محزون و سر مست از انعقاد پیمان استراتژیک با افغانستان ؛ تهاجم گسترده فرهنگی خود را بر علیه فرهنگ غنی ،سنتی و اصیل کشورمان که در حوزه شبه قاره هند و ماوراء النهر از سوابق دیرین و کهنی برخوردار است ، آغاز کرده اند. آمریکاییان اشغالگر درصددند تا با اجرای برنامه های تهاجم گسترده فرهنگی خود ؛ بنیان های دینی ، فرهنگی و سنتی مردم افغانستان را فرو ریخته و به مرور و با تبلیغ ضد ارزش ها و بازستاندن هویت مردم آن سرزمین ؛ ضد ارزش های خود را تحمیل و جایگزین نمایند. بدین منظور اشغالگران آمریکایی پس از کابل ، شهر تاریخی و فرهنگی هرات را که مهد فرهیختگان علمی و ادبی و دینی از قرون گذشته تا کنون بوده است ؛ به عنوان نخستین هدف این تهاجم فرهنگی انتخاب کرده اند تا میزان بازخورد اجرای این تهاجم فرهنگی و واکنش های علماء ، فرهیختگان علمی و هنری و مردم آن ولایت را مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد. هر چند اشغالگران آمریکایی از ترس واکنش مردم ، جرأت برگزاری چنین برنامه ای را به صورت عمومی و در منظر مردم متدین و مسلمان هرات پیدا نکردند و این برنامه ضد ارزشی و ضد فرهنگی را در پناه انواع سپرهای ایمنی و در غیاب فرهیختگان ادبی و فرهنگی افغانستان به به روی صحنه بردند و لیکن نفس اجرای این نوع برنامه های ضد ارزشی اشغالگران و حضور مقامات دولتی در این گونه محافل ؛ جای تعجب و تأمل فراوانی را بوجود آورده است. * اجرای کنسرت موسیقی جاز آمریکایی در ارگ هرات به همین منظور از سوی اشغالگران آمریکایی و برای نخستین بار کنسرت موسیقی جاز آمریکایی توسط گروه سه نفری گری جوهان گرین " Gary joh green، رادوس لای لورکویک" “ Radoslav Lorkvic و پیتون توچترمن Peyton Tochterman از شهر ورجینیای ایالات متحده ای امریکا ، شام دوشنبه 16 جوزا 1391 در ارگ هرات در حضور والی هرات ، شماری از مسولان ادارات دولتی و ... و تحت تدابیر شدید امنیتی و در میان معدودی از افراد به اجرای برنامه پرداختند. برادهانسن سرقونسول ایالات متحده امریکا درهرات گفته است که این گروه موسیقی برای اجرای برنامه های هنری از مدت هفت روز به این سو در هرات به سر می برند و لکچرهای آموزش هنر موسیقی و نقاشی را نیز برای لیسه استاد کمال الدین بهزاد و اتحادیه موسیقی دانان هرات تهیه کرده است. * موسیقی ابزار دیپلماسی فرهنگی آمریکا استفاده از ابزارهای هنری و فرهنگی ؛ یکی از شیوه ها و برنامه های از پیش طراحی شده دستگاه دیپلماسی و سیاستمداران آمریکایی برای نفوذ و تأثیرگذاری در کشور های مختلف و از جمله جهان اسلام است. در همین زمینه پایگاه اینترنتی روزنامه”هافینگتن پست” در مقاله ای به قلم “لیندا کانستنت” (Linda Constant) نوشت: ...خانم “هیلاری کلینتون” وزیر امور خارجه آمریکا اظهار داشت: “من فکر می کنم مواقعی وجود دارد که موسیقی بهتر از یک سخنرانی قادر به انتقال ارزش های آمریکایی است... ...در سال 1955 و در بحبوحه جنگ سرد، برنامه موسوم به مسیر ضرب آهنگ به دست گروهی از موسیقیدانهای سبک جاز آمریکایی طراحی شد. این موسیقی دانان وابسته به “مرکز لینکلن” بودند و قرار بود که سفیران فرهنگی آمریکا در سراسر کره زمین باشند... ...هر سال 10 گروه موسیقی در یک فرآیند آزمون جامع انتخاب شده و برای برنامه های مختلف هیجان انگیز فرهنگی به سراسر جهان اعزام می شوند. این گروه های موسیقی در کشورهای مقصد چیزی در حدود یک هفته اقامت می کنند و بعضاً با هزاران نفر در طول سفرهای خود دیدار می کنند... ...برنامه مسیر ضرب آهنگ پس از سال 2005 در بیش از 100 کشور پیاده شده که در بین آن ها می توان به کویت، اندونزی، قرقیزستان، موزامبیک، تانزانیا و سوریه اشاره کرد.... ...هرچند که این امر ممکن است در وهله اول ساده به نظر برسد اما باید دانست که با توجه به خروجی های بسیار متنوع رسانه ها در نقاط مختلف دنیا، روابط بسیار پیچیده ای بر دیپلماسی فرهنگی حکمفرما است. در شرایطی که شبکه های ارتباطاتی ابعاد گسترده ای یافته اند می توان گفت که اهمیت برنامه مسیر ضرب آهنگ نیز افزایش یافته است... ...موسیقی از موانعی همچون زبان، مذهب، سیاست و … عبور می کند… هر چند که ما در عرصه دیپلماسی به مباحثات سیاسی و ارتباطات رسمی نیاز داریم اما علاوه بر این ها باید بتوانیم در سطح انسانی یکدیگر را بشناسیم.”... ...“به نظر من این امر یکی از مهم ترین تفاوت های دیپلماسی فرهنگی در سال 2010 با همین دیپلماسی در سال های دهه 1960 میلادی است. در شرایط کنونی آموزش از مهمترین اجزای برنامه مسیر ضرب آهنگ به شمار می آید. ما با این ابزار نمی خواهیم فرهنگ آمریکا را به دیگران معرفی کنیم بلکه می خواهیم از تمامی موانع گذر کرده و ارتباط لازم را با مردم دیگر سرزمین ها برقرار کنیم.” ارتباطات فراملیتی از طریق موسیقی هدف نهایی مسیر ضرب آهنگ به شمار می رود... ...در شرایطی که موسیقی با سرعتی برق آسا از طریق اینترنت توزیع می شود، کوتاهی است است که به دنبال مخاطبان بیشتر نباشیم، با افزایش جاه طلبی های هنرمندانی که می خواهند در سطح جهانی مطرح شوند، تبادلات فرهنگی منجر خواهند شد تا فرهنگ های داخلی از طریق تعمیق روابط انسانی و درنوردیده شدن مرزهای فرهنگی ارتقا یابند... همچنین پالی مسئول واحد مبادلات فرهنگی و علمی دفتر امور فرهنگی و آموزشی وزارت امور خارجه آمریکا در این خصوص می گوید: ...“ما در تلاش بودیم تا توجه مخاطبان بیشتر، بالاخص جوانان را جلب کنیم ، جاز فوق العاده است اما سبک های فوق العاده دیگری نیز وجود دارند که نشانگر توان فرهنگی در آمریکا هستند.”... ...نشان دادن تنوع فرهنگی در یک کشور تنها از طریق شیوه های کلیشه ای نظیر رسانه های خبری و تلویزیون ممکن نیست. در حالی که بعضاً نسبت به هزینه کردن پول در چنین اموری اعتراض می شود اما باید دانست که بودجه این گونه برنامه های غیرمتعارف در مقایسه با دیگر برنامه ها ناچیز بوده اما خروجی آن بسیار زیاد است... *لزوم هوشیاری مقامات و فرهیختگان کشور به نظر می رسد اشغالگران آمریکایی با استفاده از مشغولیت های مختلف حکومت و جامعه ی افغانستان و با هدف نفوذ در جامعه ی مسلمان از هم اکنون فعالیت های ضد ارزشی و ضد فرهنگی خود را افزایش داده اند و غفلت ، سکوت و عدم واکنش عملی مناسب امروز مقامات دولتی کشورمان و متولیان فرهنگی و همچنین علماء ، فرهیختگان علمی و هنری و مردم مسلمان کشورمان در برابر این تهاجم فرهنگی اشغالگران آمریکایی پیامدهای منفی و آثار مخرّب فراوانی را برای مردم و علی الخصوص نوجوانان و جوانان کشور به دنبال خواهد داشت و آسیب های جبران ناپذیر آن متوجه بسیاری از نهادهای اجتماعی و خصوصاً نهاد مهم خانواده های عزیز کشورمان خواهد شد.