المرصاد، رسانه نزدیک به استخبارات طالبان، در تحلیلی از ورود پاکستان با عنوان میانجی» به جنگ میان ایران و آمریکا، آن را غیرواقعی دانسته و نوشته است:
پرسش این نیست که چرا پاکستان در بحران جاری میان آمریکا و ایران میانجیگری میکند، بلکه این است که چرا همواره در چنین لحظات حساسی فعال میشود؟ در حالی که از سوی دیگر خود فضای جنگ با افغانستان را ایجاد میکند! پرسش اصلی این است که در پس این سیاست متناقض، اولویتهای پاکستان چیست؟
نویسنده این تحلیل، در ادامه با گریزی به دو واقعه تاریخی و ایفای نقش «اسلامآباد» در آن(هجوم ارتش شوروی به افغانستان و ماجراهای پس از یازدهم سپتامبر) که نوعی پارادوکس را در سیاستهای اسلامآباد نشان میداد، چرا که آنها از یکسو خود را حامی طالبان میخواندند و از سوی دیگر با نیروهای اشغالگر همراه بودند، دولت پاکستان را یک دولت #معاملهگر و فرصتطلب معرفی کرده و نوشته است:
دیپلماسی احتمالی پاکستان درباره بحران آمریکا و ایران نیز بازتاب همین نوع رفتار است. از یکسو مشکلاتی با ایران دارد و از سوی دیگر ادعای ناگهانی میانجیگری مطرح میشود... این رفتار، مصداق آشکار نبود تداوم، در سیاست است که پاکستان را به عنوان دولتی فرصتطلب و سوداگر نشان میدهد... .