در این نامه که 28 نفر آن را امضا کرده‌اند، نسبت به دعوت نمایندگان طالبان برای گفت‌وگو درباره مهاجرت و اخراج پناهجویان افغانستانی ابراز نگرانی شده است. امضاکنندگان هشدار داده‌اند که طالبان ممکن است این نشست‌ها را نشانه‌ای از عادی‌سازی روابط با اروپا معرفی کند.

نویسندگان نامه تأکید کرده‌اند که اتحادیه اروپا پیش از این برای تعامل با طالبان شروطی از جمله احترام به حقوق بشر، حقوق زنان، تشکیل حکومت فراگیر و مبارزه با تروریسم تعیین کرده بود اما به گفته آنان، این موارد نه‌تنها عملی نشده بلکه وضعیت حقوق بشری در افغانستان به‌ویژه برای زنان و دختران وخیم‌تر شده است.

در این نامه همچنین از پیوند دادن همکاری در زمینه اخراج مهاجران با تعامل سیاسی با طالبان انتقاد شده و آمده است که چنین رویکردی می‌تواند به گروه‌هایی با سابقه نقض حقوق بشر فرصت استفاده سیاسی از موضوع مهاجرت را بدهد.

امضاکنندگان از اتحادیه اروپا خواسته‌اند به تعهدات پیشین خود پایبند بماند، حمایت از جامعه مدنی افغانستان و مدافعان حقوق زنان را افزایش دهد و مسیرهای قانونی حمایت از پناهجویان افغانستانی را تقویت کند.

این در حالیست که این واکنش‌ها نشان‌دهنده نگرانی بخشی از جریان‌های سیاسی اروپا درباره پیامدهای تعامل رسمی با طالبان است؛ به‌ویژه در شرایطی که مسئله مهاجرت به ابزاری برای گفت‌وگوهای سیاسی تبدیل شده است.

از سوی دیگر اتحادیه اروپا با یک چالش دوگانه روبه‌رو است؛ مدیریت بحران مهاجرت از یک‌سو و حفظ فشارهای حقوق بشری بر طالبان از سوی دیگر.