حقانی در این نشست گفت که افغانستان «خانه مشترک همه» است و از رهبران سیاسی و مخالفان طالبان خواست به کشور بازگردند. او تاکید کرد که هر فردی که علیه «منافع ملی و حکومت طالبان» فعالیت نکند، میتواند آزادانه در افغانستان زندگی کند.
وزیر داخله طالبان گفت که این گروه مخالف «عزت هیچکس» نیست و مدعی شد که اختلافهای قومی، مذهبی و زبانی در افغانستان نتیجه تلاشهای مغرضانه خارجیها بوده است. او همچنین امنیت و ثبات کنونی را «بزرگترین سرمایه افغانستان» خواند.
حقانی در این نشست از چهرههای سیاسی مانند محمدکریم خلیلی و محمد محقق نیز خواست به افغانستان بازگردند.
با این حال، سخنان حقانی درباره فراگیری و وحدت در حالی مطرح میشود که منتقدان طالبان از افزایش فشارها بر جامعه شیعه و محدودیتهای اعمالشده علیه نهادهای مذهبی و آموزشی شیعیان ابراز نگرانی میکنند. آنان میگویند در دوره حاکمیت طالبان، شماری از نهادهای مرتبط با شیعیان، از جمله برخی مراکز آموزشی و رسانهای، با محدودیت یا مصادره روبهرو شدهاند و حضور افراد شیعه در سطوح بلند حکومتی بسیار محدود است.
در همین نشست، شریفی بلخابی، از افراد نزدیک به سراجالدین حقانی، مشکلات مردم بامیان را مطرح کرد و گفت که این ولایت با کمبود شدید زیرساختهای اساسی مانند جاده، آب زراعتی و برق مواجه است.
بلخابی همچنین درباره وضعیت معادن بامیان گفت که منابع معدنی این ولایت به فروش میرسد، اما درآمد آن برای توسعه بامیان مصرف نمیشود. او افزود که حتی کارگران پروژههای معدنی نیز بیشتر از خارج این ولایت استخدام میشوند.
او هشدار داد که باشندگان مناطق اطراف معادن به دلیل فعالیتهای معدنی با مشکلات صحی، از جمله بیماریهای تنفسی، آسم و سرطان، روبهرو شدهاند و خواستار اختصاص بخشی از درآمد معادن برای خود ولایت بامیان شد.
همچنین آقای بلخابی به استبداد مذهبی حکومت این گروه از جمله بستن حوزه علمیه خاتمالنیین"ص" و تلویزیون تمدن نیز اشاره کرد.
با این حال، به گفته حاضران، سراجالدین حقانی در پاسخ به این نگرانیها توضیح مشخصی ارائه نکرد و بیشتر به موضوعات کلی پرداخت.
سفر وزیر داخله طالبان به بامیان در حالی انجام شده است که این ولایت، با وجود داشتن منابع طبیعی و معادن مهم، همچنان از کمبود خدمات اساسی و مشکلات اقتصادی گسترده رنج میبرد.