تجلیل از روز جهانی کارگر در شرایطی که بحران بیکاری در بین جوانان کشور به اوج خود رسیده؛ نشان دهنده خاک پاشیدن بر چشم واقعیت های جامعه و تمسخر به مقام کارگر است امروز شنبه 11 ثور، مصادف با اول می روزجهانی کارگر است و از این روز در اکثر کشورها بشمول افغانستان تجلیل به عمل می آید. روزنامه چراغ سرمقاله خود را با تجلیل از روز کارگر چنین آغاز می کند که از روز بین المللی کارگر در افغانستان درست زمانی یاد بود به عمل می آید که بحران بزرگ بیکاری در بین جوانان کشور به اوج خود رسیده، تامین حقوق اساسی کارگران از جمله بیمه کار و تقاعد فراموش و یا پایمال بوده؛ فقر؛ بدبختی و بی سرپناهی دامنگیر زندگی اکثریت شهروندان می باشد و دولت هم در تجلیل از این روز نسبت به سایر روزهای تاریخی کم توجه و یا بی تفاوت به نظر میرسد. روزنامه در ادامه می نویسد اما دولت داران نیز حق بجانب اند زیرا در صورتی که کار وجود نداشته باشد و کارگران طبقه پائین و مستضعف جامعه را تشکیل دهند، این روز را برای کدام کارگر افغان تجلیل نمایند؟! آیا برای آن کارگری که سالها در کشورش عرق ریخته؛ ولی امروز به جایش به کارگر خارجی موقع کار داده شده است؟ آیا همین بهانه که کارگر افغانی ماهر نیست و با تکنالوژی معاصر آشنایی ندارد؛ کافی است تا دستش از کار گرفته شود و وی برای یافتن کار به کشور های همسایه و دورتر پناهنده شود؟! و یا برای کارگری که عمر خود را وقف خدمت به وطن نموده؛ ولی امروز با خرید و فروش فابریکات به نام این که کشور به سوی خصوصی سازی و رشد سرمایه داری میرود، بی سرنوشت به سر میبرد؟ و یا هم برای آن کارگری که امروز حتی از نعمت معاش بخور و نمیر محروم است و کسی اصلاً صدایش را نمی شنود؟ به نوشته روزنامه؛ تجلیل از این روز ولو با بی رنگی و بی میلی در شرایطی که به کارگر افغان کار مساعد نیست، نشان دهنده خاک پاشیدن بر چشم واقعیت های جامعه و تمسخر بزرگ به مقام کارگر بوده و به هیچ صورت داروی درمانگر درد کارگر رنجدیده افغان شده نمی تواند. چگونگی ایجاد کار و مساعد نمودن زمینه های آموزش نیروی کاری افغان با نیازمندی های امروزی ، توجه به حال زندگی کارگر در شرایطی که کشور در حال باز سازی قرار داشته و به نیروی دلسوزانه کارگران نیاز دارد، یکی از وظایف مهم دولت و از مواد قانون اساسی افغانستان است که باید به آن توجه جدی نماید، در غیر آن عدم توجه به نیروی کار داخلی و وسعت بحران بیکاری نه تنها باعث ایجاد فساد بیشتر در کشور شده و به تعداد گدایان، دزدان و قاتلان افزایش به عمل می آید؛ بلکه بدون شک به تعداد کارکنان عرصه کشت و قاچاق مواد مخدر که دولت در حال مبارزه جهت محو و نابودی آنها قراردارد، اضافه می شود و امنیت از این هم بیشتر بر هم خواهد خورد که در آن صورت پاسخگوی این همه بی عدالتی ها و کم توجهی ها دولت و ارگانهای کارگزار دولتی می باشد. روزنامه درادامه می نویسد در صورتی که ادارات ذیربط دولتی در تبانی نهادهای بین المللی بتوانند نیروی انسانی ما را مدیریت درست کنند؛ کشوراز بزرگترین سرمایه ملی برخوردار می شود.چنانچه دولت های مسؤل در کشورهای هند و چین توانسته اند جمعیت بیش از میلیارد نفری شان را فرصتی برای توسعه و ترقی کشور بسازند و امروز نه تنها به خود کفایی ملی برسند بلکه به قدرت های بزرگ اقتصادی دنیا تبدیل شوند. به امید این که با ایجاد زمینه های اشتغال سالم برای جوانان افغان، بحران بیکاری و بی میلی به نقش کارگران در کشور پایان یابد و از روز کارگر مانند سایر کشورهای جهان به معنی واقعی آن تجلیل به عمل آید.