رهبر نهضت اسلامی تاجیکستان که در سمیناری در کابل سخن می گفت با اشاره به کمک های ملت افغانستان به برادران تاجیک در دوران جنگ داخلی این کشور گفت: مردم تاجیکستان هرگز این کمک ها را فراموش نخواهند کرد. وی در که در سمیناری تحت عنوان «آیندهء اصلاحات سیاسی در تاجیکستان و آسیای مرکزی» سخن می گفت، از روند فعالیت های نهضت اسلامی تاجیکستان در این کشور ابراز رضائیت نمود هرچند که به مشکلاتی در این راستا نیز اشاره نمود. دکتور کبیری ضمن اشاره به همسایگی نیک میان افغانستان و تاجیکستان گفت که افغانستانی ها در شرایط بسیار حساس جنگ داخلی در کشور ما، به مهاجرین تاجیک در کشور شان پناه دادند در حالیکه خودشان مواجه با مشکلات بزرگ بودند. مردم تاجیکستان تا نسل های بعد، هرگز این همکاری و کمک را فراموش نخواهد کرد. وی گفت که ما بعد از فروپاشی اتحاد شوروی در برابر حالتی قرار گرفتیم که رهبران ما قبلا تجربهء آنرا نداشتند. این بی تجربه گی موجب شد تا ما به خشونت کشیده شویم. اما سازشنامهء صلح تاجیکان که با وساطت شهید استاد ربانی و شهید احمدشاه مسعود به امضاء رسید، جنگ را در تاجیکستان به پایان رسانید. وی گفت که نهضت اسلامی تاجیکستان در انتخابات گذشته بیش از شصت درصد رای داشت اما دولت این فیصدی را فقط هشت درصد اعلام نمود و ما هم آنرا پذیرفتیم. ما یک گروه میانه رو هستیم که باوجود فشارهائی که بر ما از جانب حکومت وارد می آید، از صبر و حوصله کار می گیریم. مردم گاهی بر ما انتقاد می کنند که چرا از رای مردم که به ما داده شد دفاع نکردیم. مردم حاضر بودند تا به خیابانها بیایند و دست به تظاهرات بزنند اما ما گفتیم که زما رفتن بسوی خشونت نیست. ما با وجود همهء فشارها و محدویت ها که حتی بر خواندن قرآن و نماز نیز از جانب حکومت بمیان آمده است، به فعالیت خود در چهارچوب قوانین ادامه می دهیم و خوشبختانه توانسته ایم تا دامنهء نفوذ نهضت را تا به مناطق دوردست کشور گسترش ببخشیم. کبیری در رابطه به آسیای مرکزی گفت که این منطقه از مناطق حساس جهان است و مشکلات آن نیازمند همکاری میان ابرقدرت هاست اما متاسفانه ما شاهد رقابت روزافزون میان ابرقدرت ها در این منطقه هستیم. دکتور کبیری به مشکلات دیگری هم اشاره کرد که مانع دستیابی تاجیکان به فرهنگ گذشتهء آنان است. وی گفت که زبان ما فارسی تاجیکی است اما رسم الخط ما سریلیک است. مردم ما قادر نیستند تا پیام های خویش را به همسایه های خود برسانند. مردم ما رسم الخط فارسی را خوانده نمی توانند بنابراین ما باید برنامه های مهم اصلاحات را در کشور به پیش ببریم. شاید در مدت زمان 15 تا 20 سال درمردم ما این آماده گی بوجود آید تا مجددا با تغییر رسم الخط به فارسی، یکبار دیگر با فرهنگ گذشتهء خویش که در مدت بیش از هفتاد سال از آن بدور نگهداشته شده ایم، رابطه برقرار کنیم. رهبر نهضت اسلامی تاجیکستان در پایان سخنان خویش به سوالات جوانان پاسخ داد. بیشتر سوالات در رابطه به فشار های دولت تاجیکستان و تمکین نهضت اسلامی در برابر این فشارها بود اما تاکید دکتور کبیری بر این بود که نهضت اسلامی تاجیکستان هرگز خواهان خشونت نیست و یک حرکت مدنی است.