<p style="text-align: justify;">اگر مساله خروج نیروهای آمریکایی جهت وارد نمودن فشار به کرزی مطرح شده باشد، این یک مساله عادی است که از گذشته ها وجود داشته است اما اگر این مساله واقعا برنامه آمریکا در ارتباط با نارضایتی وی از سیاست های متناقض کرزی باشد، یک فاجعه است.<br /> آمریکا در حال بررسی مساله سرعت بخشیدن به برنامه خروج نیروهای خود از افغانستان است که شامل یک گزینه صفر خواهد بود. این گزینه بدان معنا است که پس از سال 1393 هیچ نیروی آمریکایی در افغانستان حضور نداشته باشد.<br /> باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا به دلیل مناقشات و کشمکش‌ها با حامد کرزی، بشدت مایوس شده است. روابط این دو کشور پس از اقدام ماه گذشته آمریکا برای برقراری مذاکرات صلح با شبه نظامیان طالبان خدشه ‌دار شده و با مشکل جدیدی مواجه شده است.<br /> کرزی، آمریکا را به تلاش برای برقراری صلح به صورت جداگانه ‌ای با شبه نظامیان طالبان و حامیان پاکستانی‌اش متهم کرده که ممکن است دولت کابل را در مقابل دشمنانش قرار دهد.<br /> گزینه صفر بدان معنا است که پس از سال 1393 هیچ نیروی آمریکایی در افغانستان حضور نداشته باشد. تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان در حال حاضر حدود63 هزار نفر است و قرار است در آینده ای نزدیک به 34 هزار نفر کاهش یابد. کاخ سفید اعلام کرد که تعداد بسیار زیادی از نیروهای آمریکایی تا پایان سال 1393 از افغانستان خارج می‌شوند.<br /> آقای فیض الله جلال استاد دانشگاه در پاسخ به اینکه چرا گزینه صفر مورد توجه آمریکا قرار گرفت؟ گفت: در حال حاضر دفتر طالبان در قطر افتتاح شده است، مخالفین دولت با یک روحیه بسیار قوی در برابر نیروهای داخلی و بین المللی جنگ می کنند و این نیروها هنوز نتوانسته اند مخالفین را شکست دهند. در این شرایط این خبر یک پیام خوب برای مردم افغانستان نیست. اگر طرح مساله خروج نیروهای آمریکایی جهت وارد نمودن فشار به کرزی صورت گرفته باشد، این یک مساله عادی است که از گذشته ها وجود داشته است اما اگر این مساله واقعا برنامه آمریکا در ارتباط با نارضایتی وی از سیاست های متناقض کرزی باشد، برای کشور ما یک فاجعه است و وضعیت بدی را در منطقه و افغانستان ایجاد خواهد کرد.<br /> وی افزود: واشنگتن نیز از سیاست های متناقض کرزی در حیرت است. تمام حرکات و سیاست های رییس جمهور از ابتدای حکومت وی بر مبنای منافع شخصی خودش بوده است. امیدوارم که آدرس آمریکا، مردم افغانستان بوده و کشور ما را تنها نگذارد. احتمالا این مساله با سیاست های اخیر هندوستان نیز ارتباط دارد. این کشور قبلا وعده داده بود که به اردوی افغانستان و قوای هوایی کمک خواهد کرد اما حالا تصمیم خود را تغییر داده و از این کمک ها صرف نظر نموده است. از این مسایل می توان اینگونه نتیجه گرفت که شاید در پشت پرده کشور ما به دست پاکستان سپرده شده است. با واگذاری پرونده افغانستان به پاکستان، رقابت های منطقوی شدیدتر شده و وضعیت داخلی افغانستان وخیم تر می شود و در نهایت امیدها جهت برقراری صلح نقش بر آب خواهد شد.<br /> آقای جلال در ادامه بیان داشت: اگر مساله خروج نیروهای آمریکا اعمال فشار به کرزی نبوده و سیاست اصلی این کشور باشد، این مساله بسیار خطرناک خواهد بود. شاید طرح این مساله از سوی نیویورک تایمز به این دلیل صورت گرفته باشد که افکارعامه خود و جامعه بین المللی و مردم افغانستان را مطالعه نموده و واکنش ها را بررسی کنند. این مساله ریشه در اختلافات کرزی و آمریکا خصوصا در ارتباط با قرارداد امنیتی دارد و رییس جمهور تنها به دنبال حفظ موقعیت خود و نزدیکانش پس از سال 2014 است. در شرایطی که هندوستان حاضر به کمک به کشور ما نشده است و رییس جمهور با اقدامات خود، انگیزه مقاومت را در اردوی ملی از میان برده است، آیا با خروج نیروهای آمریکایی رییس جمهور قادر به مقاومت خواهد بود؟<br /> این استاد دانشگاه در خاتمه گفت: افکار کرزی در جهت سپردن قدرت به طالبان حرکت می کند. مخالفت وی با دفتر قطر نیز بصورت تاکتیکی و برای فریب مارشال فهیم و خلیلی انجام شده است. در سیاست بسیاری از صحبت ها بصورت واضح بیان نمی شود، بلکه سیاستمداران آن را احساس می کنند. کرزی با دفتر قطر، حتی با عنوان امارت اسلامی و همینطور با پاکستان درمورد حاکمیت طالبان در کشور موافق است. متاسفانه واقعیت ها در مطبوعات خصوصا مطبوعات دولتی ما انعکاس نمی یابد. مردم افغانستان و احزاب سیاسی و کلیه عناصر ملی کشور هرچه زودتر باید از خواب غفلت بیدار شوند و متوجه شوند که این سیاست ها در سال های آینده یک وضعیت مایوس کننده را برای کشور به بار خواهد آورد.</p>