سخن امام علی(ع) درباره نیایش سحر داود نبی(ع)

<div style="direction: rtl; text-align: justify;">داود پیامبر در چنین مبارک سحری برخاست و گفت: این ساعتی است که در آن هر بنده‏‌ای خدا را بخوانَد پاسخ مثبت شنود مگر آن که «باج گیر»، یا «خبرچین»، یا «دستیار ظلمه» و یا «اهل لهو و لعب» باشد.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">«نَوف بِکالی» گوید: <strong>امیرالمؤمنین</strong>-درود خدا بر او-را در شبی دیدم که از بستر فاصله گرفته به ستارگان نظر افکند و به من فرمود: ای نوف، در خواب فرو رفته‌‏ای یا بیداری عرض کردم: بیدارم ای امیر مؤمنان.</div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">آنگاه چنین ادامه داد: ای نوف، <strong>خوشا آنان که از دنیا بریدند و به آخرت پیوستند</strong>. اینان مردمی هستند که پهنه زمین را خانه، و خاک آن را بستر، و آب آن را شربت گوارای خویش ساختند. </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">«قرآن» را راه و رسم زندگی، و «دعا» را اوج بندگی قرار دادند و آنگاه به روش عیسی مسیح خود را از وابستگی به دنیا وارهاندند. </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;">یا نوف، <strong>داوود پیامبر در چنین مبارک سحری برخاست و گفت: این ساعتی است که در آن هر بنده‏‌ای خدا را بخوانَد پاسخ مثبت شنود مگر آن که «باج گیر»، یا «خبرچین»، یا «دستیار ظلمه» و یا «اهل لهو و لعب» باشد</strong>. (برخی گویند «عرطبه» طبل است و «کوبه» طنبور) </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><strong>متن حدیث:</strong></span></div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">وَ عَنْ نَوْفٍ الْبِکَالِیِّ قَالَ رَأَیْتُ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام ذَاتَ لَیْلَةٍ وَ قَدْ خَرَجَ مِنْ فِرَاشِهِ <strong>فَنَظَرَ إِلَى النُّجُومِ </strong>فَقَالَ یَا نَوْفُ أَ رَاقِدٌ أَنْتَ أَمْ رَامِقٌ فَقُلْتُ بَلْ رَامِقٌ (یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ) قَالَ یَا نَوْفُ <strong>طُوبَى لِلزَّاهِدِینَ فِی الدُّنْیَا الرَّاغِبِینَ فِی الْآخِرَةِ</strong> أُولَئِکَ قَوْمٌ اتَّخَذُوا الْأَرْضَ بِسَاطاً وَ تُرَابَهَا فِرَاشاً وَ مَاءَهَا طِیباً وَ الْقُرْآنَ شِعَاراً وَ الدُّعَاءَ دِثَاراً ثُمَّ قَرَضُوا الدُّنْیَا قَرْضاً عَلَى مِنْهَاجِ الْمَسِیحِ یَا نَوْفُ إِنَّ دَاوُدَ علیه السلام قَامَ فِی مِثْلِ هَذِهِ السَّاعَةِ مِنَ اللَّیْلِ فَقَالَ إِنَّهَا سَاعَةٌ لَا یَدْعُو فِیهَا عَبْدٌ إِلَّا اسْتُجِیبَ لَهُ إِلَّا أَنْ یَکُونَ عَشَّاراً أَوْ عَرِیفاً أَوْ شُرْطِیّاً أَوْ صَاحِبَ عَرْطَبَةٍ (وَ هِیَ الطُّنْبُورُ) أَوْ صَاحِبَ کَوْبَةٍ (وَ هِیَ الطَّبْلُ وَ قَدْ قِیلَ أَیْضاً إِنَّ الْعَرْطَبَةَ الطَّبْلُ وَ الْکَوْبَةَ الطُّنْبُورُ) </span></div> <div style="direction: rtl; text-align: justify;"> </div> <div style="direction: rtl; text-align: left;">«نهج البلاغه، حکمت 101»</div>