Back
هفت نفری که در سایه لطف خدایند وقتی سایه ای جز لطف خدا نیست
رسول اکرم(ص): خداى عزوجل هفت صنف را در سایه لطف خود جاى دهد روزى که سایه اى بجز سایه لطفش نیست:...و مردی که چون از مسجد بیرون رود دلش در بند آن است تا باز گردد.
Published: 1393/06/01 14:12News ID: 21841Source: خبرگزاری افغان ایرکا

<p style="text-align: justify;">رسول اکرم(ص): خداى عزوجل هفت صنف را در سایه لطف خود جاى دهد روزى که سایهاى بجز سایه لطفش نیست:...و مردی که چون از مسجد بیرون رود دلش در بند آن است تا باز گردد. </p>
<p style="text-align: justify;">رسول خدا <span style="font-weight: bold;">حضرت محمد مصطفی </span>صلی الله علیه و آله فرمود: خداى عزوجل هفت صنف را در سایه لطف خود جاى دهد روزى که سایهاى بجز سایه لطفش نیست:<br />
1- پیشواى دادگر.<br />
2- جوانى که در عبادت و پرستش خداى عز و جل ببار آمده .<br />
3- مردی که چون از مسجد بیرون رود دلش در بند آن است تا باز گردد.<br />
4- دو مرد خدا پرست که بمنظور خداپرستى گرد هم آیند و از هم جدا شوند.<br />
5- مردی که در خلوت بیاد خداى عزوجل بیفتد و از ترس خداى عزوجل اشک از دیدگانش جارى شود.<br />
6- مردی که زنى زیبا و دارای موقعیت او را (به گناه) دعوت کند و مرد در پاسخ او بگوید که من از خداى عز و جل میترسم.<br />
7- مردی که صدقهاى بدهد و آن را چنان به پنهانى دهد که دست چپش از آنچه بدست راست صدقه میدهد خبردار نشود.<br />
<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 205);"><br />
متن حدیث:</span><br />
<span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />
أَخْبَرَنَا الْخَلِیلُ بْنُ أَحْمَدَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ مَنِیعٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُصْعَبٌ قَالَ حَدَّثَنِی مَالِکٌ عَنْ أَبِی عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْخُدْرِیِّ أَوْ عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص سَبْعَةٌ یُظِلُّهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی ظِلِّهِ یَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ إِمَامٌ عَادِلٌ وَ شَابٌّ نَشَأَ فِی عِبَادَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَجُلٌ قَلْبُهُ مُتَعَلِّقٌ بِالْمَسْجِدِ إِذَا خَرَجَ مِنْهُ حَتَّى یَعُودَ إِلَیْهِ وَ رَجُلَانِ کَانَا فِی طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَاجْتَمَعَا عَلَى ذَلِکَ وَ تَفَرَّقَا وَ رَجُلٌ ذَکَرَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَالِیاً فَفَاضَتْ عَیْنَاهُ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ حَسَبٍ وَ جَمَالٍ فَقَالَ إِنِّی أَخَافُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لَا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا یَتَصَدَّقُ بِیَمِینِهِ</span>.</p>
<p style="text-align: left;">«بحار الأنوار : 84 / 2 / 71»</p>