مقامات اپوزیسون معتقدند که این جرگه یک نشست تشریفاتی بوده و علاوه بر آنکه هیچ راهکاری برای گفتگو با طالبان از آن به دست نمی آید، سودی نیز به نفع منافع ملی افغانستان نخواهد داشت
در حالی که کمتر از ده روز به زمان برگزاری جرگه مشورتی صلح باقیمانده است، جبهه متحد ملی اعلام کرد که اعضای این حزب در این نشست شرکت نخواهند کرد.
سخنگوی جبهه ملی که رهبریت این حزب را داکتر عبدالله بر عهده دارد، در این باره گفت: متاسفانه احزاب سیاسی فعال و گروه های موثر به این نشست دعوت نشده اند و بسیاری از این افراد با معرفی مسئولین دولتی وارد مجلس بزرگان قومی خواهند شد.
وی افزود: از نظر اپوزیسیون تشکیل یافته در ماه های اخیر ، این جرگه اعتبار و جایگاه حقوقی لازم را ندارد زیرا گلچین شدن مدعوین، خلاف اصول و پالیسی جرگه های قومی در کشور می باشد. باید دعوت شدگان از طریق بزرگان قومی و مجامع مدنی دعوت می گشتند تا بتوانند آزادانه ضمن بیان دیدگاه هایشان ، راهکار مناسبی نیز به دولت ارائه دهند در حالیکه چنین چیزی صورت نگرفته است.
واضح و روشن است که نیروهایی که منتسب به یک شخص خاص و یا یک ارگان دولتی باشند، هیچگاه نمی تواند خلاف خواسته جناح طرفدارشان حرف و نظری بدهند، و عملا یک شخص مطیع بدون آزادی بیان و اندیشه خواهند بود.
لذا مقامات اپوزیسون معتقدند که این جرگه یک نشست تشریفاتی بوده و علاوه بر آنکه هیچ راهکاری برای گفتگو با طالبان از آن به دست نمی آید، سودی نیز به نفع منافع ملی افغانستان نخواهد داشت.
عدم اشتراک جبهه متحد ملی چالش بزرگی برای برگزارکنندگان این جرگه محسوب می شود و می تواند تصمیمات این نشست را زیر سئوال ببرد. که البته شاید این تاخیر چند روزه برای کسب و جلب رضایت اعضای اپوزیسیون از سوی دولت باشد.
هرچند برخی از آگاهان مسائل سیاسی بر این باورند که این بهانه ظاهری اپوزیسیون می باشد. زیرا از دلایل مهم شرکت نکردن اعضای جبهه ملی در این نشست، عدم توجه دولت به خواسته آنها مبنی بر اشتراک طالبان در این جرگه می باشد. مقامات اپوزیسیون قبلا خواستار این بودند که برای تسریع روند مصالحه و مذاکره با مخالفان، باید نمایندگان این مخالفین نیز در هر نشستی حضور داشته باشند تا تمام شرایط مد نظر گرفته شود. که این مساله از سوی برگزار کنندگان جرگه مشورتی صلح نادیده گرفته شد.
اگر بخواهیم بصورت مشخص بیان نماییم که هدف از جرگه مشورتی صلح چیست، می توان اینگونه از سخنان مسئولان برداشت نمود که تاکنون تعریفی از اینکه مخالفان مسلح افغانستان چه کسانی هستند، وجود ندارد که همه ملت افغانستان بر سر آن توافق نظر داشته باشد.
در این نشست سه روزه باید مشخص شود که چه کسانی مخالف دولت هستند، تعریفشان چیست. به چند دسته تقسیم می شوند با کدام گروه از آنها می توان صحبت کرد و با کدام نمی توان، در مورد چه چیزی می توان صحبت کرد، کجا می توان صحبت کرد و کجا نمی توان و توسط چه کسی می توان مذاکره کرد.
سپس براساس مشورت با دعوت شدگان باید مکانیسمی برای مذاکره با مخالفت ایجاد شود تا شفاف و روشن گردد که مصالحه و مفاهمه با مخالفان چگونه صورت می گیرد؟