<p style="text-align: justify;">اشرف غنی، که در جمع دانشجویان افغانستانی مقیم ایران سخن می راند یک صدو یکمین دروغش را به ثبت رساند.<br /> دروغی که این بار واقعاً همه را دچار شُک کرد اما این تنها یک دروغ نبود بلکه بزرگتر و عمیق تر از دروغ بود. عمق سخنانش و سیمای خشنش گویایی چیزی دیگری بود که تامل بیشتر می خواهد. ایشان با کمال بی شرمی ادعا کرد که «عملیات زابل بزرگترین و پر هزینه ترین عملیات در سیزده سال اخیر بوده است. در این عملیات از بیشترین کمره های تعقیبی ناتو و سلاح های سنگین و پیشرفته استفاده شده اند که تا اکنون شش میلیون دالر در ردیابی 31 اسیر (این مردم) به مصرف رسیده». وی افزود اینکه، دولت در قبال آزادی 31 اسیر به خاموشی و بی پروایی متهم می شود افترای محض است. به قول فیس بوکرها در ختم سخنانش لایک آقای محقق را هم گرفت.<br /> حالا، کی حاضر است که از دومین متفکر جهان و متخصص اقتصاد و بانک داری بپرسد که این شش میلیون دالر در کجا و چگونه به مصرف رسیده است. من نمی دانم ایشان از کدام عملیات سخن می زند که در سیزده سال سابقه نداشته بوده است. چرا این متفکران همه را خر فکر می کنند؟ چرا اینها در فکر استحمار شهروندانش است؟ چرا اینها حقوق مدنی و اجتماعی شهروندانش را نادیده می گیرند؟<br /> آقای غنی! فکر نمی کنید افترای به این بزرگی در حق شهروندانی که پیشتر وبیشتر از همه در عدالت و رعایت حقوق شهروندی کوشیده اند جفا باشند؟ آیا هنوز کدام هیات رسمی از آدرس دولت وحدت ملی در رد یابی و مصالحه در پیوند به این رویداد فرستاده شده که در پشت تریبون با حرکات تحقیر آمیز اشاره به جمعی مشخص می کنید؟<br /> وقتی شخص اول کشور که با پشتبانی ملت بر مسند قدرت تکیه زده باشد و سپس با رغبت و نفرت، شهروندان خویش را به مردمان این و آن تقسیم کند فکر نمی کنید که فجایعی عمیق تر از این در حال شکل گیری اند. چه سودی در پشت این فجایع است که آقای غنی و هم فکرانش به آن دل بسته اند؟ شکی نست که مردم افغانستان باید بدانند که فاجعه‌ ای که فاجعه می آفریند چیزی نیست جز عقل کوچک آقای غنی.<br /> کارهای آقای غنی را نمی توان اتفاقی خواند. از نخستین روزی کاری اش که دشمنان مردم افغانستان را مخالفان سیاسی خواند تا حمایت بی شرمانه ایشان از عربستان در پیوند به مساله یمن و سامان دادن حلقه‌ی مقتدر مافیای را در درون حکومت و دست رد زدن به سینه فامیل های 31 اسیر ربوده شده همه سنجیده شده بوده است.<br /> مردم افغانستان به قول استاد علی امیری (جغرافیایی تروریزم) باید بدانند که منش و ماهیت آقای غنی چنین است. اگرهمینطور دست روی دست گذاشته به تماشا بنشینیم راهی را خواهیم پیمود که فرجامش فاجعه انسانی و نابودی همه باشد. آقای غنی اگر امروز تلاش می کند که شکاف های قومی و مذهبی را در فغانستان وسعت بدهند بی تردید فردا به شکاف های قبیله‌ی خواهد چسپید. شاید هم جنگ (خانه به خانه و برادر کشی) که با این منش ایشان بعید هم به نظر نمی رسد.<br /> مردم ساده و رنج دیده افغانستان فکر می کردند که فجایع اخیر شاید رییس جمهور را در مواضع و در راستای امنیت و مقابله با مخالفان سیاسی اش جدی تر از پیش کند اما نه، معلوم شد که سناریو حول یک مهم دیگر می چرخد. این ما بودیم که به عمق مساله پی نبرده بودیم.<br /> <br /> <strong>شریف بهزاد</strong></p>