<p style=\"text-align: justify;\">رییس جمهور غنی در حکمی کاکای خود را به جای کاکای حامد کرزی به عنوان سفیر افغانستان در مسکو منصوب کرده است.<br /> ماندگار نوشت: عبدالقیوم کوچی از حامیان سرسخت اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و از نزدیکترین افراد به وی است.<br /> پیش از این عزیزالله کرزی کاکای حامد کرزی رییس‌جمهور سابق افغانستان سال‌های متوالی سفیر افغانستان در مسکو بود.<br /> آگاهان می‌گویند که عزیزالله کرزی و قیوم کوچی هیچ کدام شایسته سفارت افغانستان در یکی از کشورهای بزرگ منطقه نیستند. به باور آنان، از یک سو این دو فرد پیر و سال‌خورده هستند و از سوی دیگر، ظرفیت و قابلیت‌های یک دیپلومات را ندارند تا بتوانند از پس یک مأموریت دشواری مثل سفارت برایند.<br /> به گفته آنان، نگاه‌های تنگ خانوادگی و قبیله‌یی سبب شده است که رهبران کشور نتواند از دایره بسته خانواده و قبیله خویش خارج شوند.<br /> حامد کرزی به خاطر انحصارگرایی و تمامیت‌خواهی مفرط مورد انتقاد چهره‌های سیاسی و مردم قرار داشت. او متهم بود که بخش عمده قدرت را در دستان خودش گرفته و بروکراسی محض را به وجود آورده است.<br /> با آمدن دولت وحدت ملی انتظار می‌رفت وضعیت بهبود یابد؛ قدرت تقسیم گردد؛ انحصار شکسته شود و مشارکت جمعی در ساختار نظام افزایش یابد؛ اما همه این آرزوها را اشرف غنی نقش بر آب کرد و در نقش یک دیکتاتور تمام‌عیار ظاهر شد. او آهسته‌آهسته با جان‌گرفتن در ارگ، همه چیز را به ریاست جمهوری محصور کرده است.<br /> بخش مالی و اقتصادی، سکتور امنیتی، کمیته تدارکات، بخش تعیینات، بخش اصلاحات در نظام خدمات ملکی، سیاست خارجی و مدیریت جنگ، همه و همه به ارگ رفته است. بر اساس برخی گزارش‌ها، در تعیین یک مأمور پایین رتبه هم ارگ دخالت می‌کند.<br /> منتقدان با انتقاد از این عملکردهای فرد گرایانۀ غنی می‌گویند:<br /> غنی ‌می‌پندارد که تنها او می‌تواند از پس مسوولیت‌ها و وظایف دولتی برآید؛ دیگر در این ملک کسی توانایی و درایت انجام یک کار و مأموریت را ندارد. به باور منتقدان آقا غنی دچار توهم شده است؛ توهم دانستن و عقل کل بودن. او خود را در مقام یک دانای کل فرض کرده است. اگر این توهم ادامه یابد و انحصار مطلق در ساختار و بدنه نظام شکسته نشود، افغانستان وارد فاز تازه‌یی از بحران خواهد شد. چون هیچ فردی به تنهایی قادر نیست، از پس همه جنجال‌ها و زدوبندهای کشور در حال بحرانِِِ مثل افغانستان برآید؛ ولو آن فرد متفکر دوم جهان نیز باشد.<br /> این در حالی است که مردم انتظار داشتند آقای غنی در جایگاه یک چهره اکادمیک و دانشگاهی به تقسیم وظایف و صلاحیت‌ها می پرداخت و دامن انحصار تنگ تیمی و مطلقه را بر می‌چید. اما حالا می‌بینند که چنین نیست.</p>