محمد عبدالله المزید معاون وزیر دفاع عربستان سعودی گفته است که این کشور آماده است تا افغانستان را در بخش‌های مختلف به خصوص تامین امنیت و ثبات همکاری نماید.
بر بنیاد خبرنامه‌ی دفتر ریاست جمهوری، آقای مزید دیروز در ارگ ریاست جمهوری، با رییس جمهور محمداشرف غنی دیدار و گفتگو کرده است.
در این دیدار معاون وزیر دفاع عربستان گفته است: افغانستان در خط مقدم مبارزه با تروریزم قرار دارد و عربستان بخاطر تامین صلح و ثبات در افغانستان، آماده‌ی همکاری همه جانبه است.
وی افزوده است که مبارزه با تروریزم تنها از طریق نظامی ممکن نیست و باید علیه افکار و ایدئولوژی آنان مبارزه شود.
رییس جمهور غنی نیز در این دیدار {به خاطر امضاء چک سفید و کمکهای مالی فراوان آل سعود}، تعریف عربستان از تروریزم را درست خوانده!!! و تاکید کرده در برابر این پدیده مبارزه‌ جهانی شود.
آقای غنی از کشورهای اسلامی خواسته است که باید با هماهنگی علیه مفکوره تروریزم مبارزه کنند.
عربستان در حالی از مبارزه با تروریزم سخن می‌زند که به باور خیلی‌ها اکثر تروریستان از همین کشور تغذیه فکری و مالی می‌کنند.

عربستان و مبارزه با ایدئولوژی تروریزم!؟
با این حال، فارغ از تعارفات معمول دیپلماتیک و موضعگیری های کلی و مبهمی که همراه با لبخندهای مزورانه سیاسی برای مصارف تبلیغاتی و رسانه ای، صورت می گیرد، واقعیت این است که وعده های همکاری عربستان سعودی با افغانستان در زمینه ثبات، صلح، امنیت و مبارزه با تروریزم، طنز تلخی است که پیش از آنکه امیدی را برانگیزد، یادآور خاطرات تکان دهنده و مرگباری است که تروریست های مورد حمایت سعودی و پیرو ایدئولوژی منحط وهابیت که مبتنی بر ایده تکفیر و ترور است، در طول ده ها سال، بر مردم افغانستان تحمیل کرده اند.
مردم افغانستان، هیچگاه از یاد نمی برند که عربستان سعودی، پدر معنوی و ماشین مولد بسیاری از تروریست هایی محسوب می شود که در ده ها سال گذشته، سرزمین افغانستان را به آتش کشیده و مردمان آن را به خاک و خون نشانده اند و اکنون نیز کابل و گوشه و کنار افغانستان در آتش تکفیری های مورد حمایت سعودی ها می سوزد.
در حال حاضر نیز همین رویکرد به صورت گسترده و مستمر، بخشی از سیاست اصلی خاندان مسلط بر عربستان سعودی است. در یمن، در سوریه، در عراق، در لبنان، در لیبی، در افغانستان و در هر جایی که رژیم عربستان سعودی، منفعتی داشته باشد، تکفیر و ترور و انفجار نیز وجود دارد.
حمایت های وسیع رژیم آل سعود از تروریزم بین المللی، برای هیچ فردی، جای تردید باقی نگذاشته است.
حتی رد پای شاهزادگان آل سعود در راه اندازی حملات مرگبار یازدهم سپتامبر 2001 در امریکا که به مبدأ تاریخی تازه برای تروریزم و مبارزه با تروریزم به سبک امریکایی تبدیل شد و موج جدیدی از خونریزی و خشونت را برای ملت های اسلامی به ارمغان آورد نیز قابل مشاهده است و اسناد موسوم به اسناد 28 صفحه ای، به تصریح بر این مورد، شهادت می دهد.
15 نفر از 19 عامل حملات یازدهم سپتامبر، تبعه عربستان سعودی بودند. رهبر یکی از مخوف ترین شبکه های تروریستی بین المللی یعنی القاعده، اهل عربستان و از شرکای مالی و تجاری شاهزادگان مهم دربار دودمان سعود بود.
در عراق، سوریه و سایر سرزمین های اسلامی، این باور، وسیعا وجود دارد که عربستان سعودی، پایه ثابت حمایت از جریان های تکفیری و تروریستی است که روزانه جان صدها نفر از مردم مسلمان و بی گناه این سرزمین ها را می گیرند.
در یمن، با وجود سکوت مطلق رسانه ها و نهادهای به اصطلاح حقوق بشری غربی و معامله ننگین و شرم آور سازمان ملل، این عربستان سعودی است که موجب کشته شدن حداقل ده هزار نفر و آوارگی و بی خانمانی میلیون ها نفر دیگر شده و این کشور را به ویرانه ای جنگ زده و جهنمی، تبدیل کرده است.
فاجعه مرگبار سال گذشته در منا که منجر به مرگ دست کم 7000 زائر بیت الله الحرام در یکی از مهمترین و بی مانندترین همایشهای جهان اسلام گردید، ناشی از سیاست های نادرست و مدیریت کودکانه دربار سعودی و شاهزادگان سرمست از دالرهای بادآورده نفتی بود که شکوه و زیبایی و عظمت خیره کننده کنگره بزرگ حج را به مثابه مظهر اقتدار و اتحاد جهان اسلام، به کلی زیر سؤال برد و به بروز شکاف های عمیق و غیرقابل ترمیم در میان امت اسلامی منتهی شد.
این تنها بخشی از مصائبی است که خاندان سعودی بر جهان اسلام تحمیل کرده و افغانستان نیز یکی از ملت های قربانی این سیاست های ویرانگر و انحرافی بوده است.
بنابراین، رژیمی که سالانه میلیاردها دالر را صرف خرید تسلیحات امریکایی و انگلیسی و فرانسوی می کند تا از یکسو به رونق کارخانه های راکد اسلحه سازی غرب کمک کند و از جانب دیگر، ابزارهای مرگبار بیشتری برای ویرانگری و کشتار و ترور و خونریزی در جهان اسلام و ملتهای مسلمان به دست آورد، چگونه می تواند با ایدئولوژی تکفیر و ترور، مبارزه کند و شریکی مطمئن و مفید برای دولت افغانستان برای ایجاد صلح و ثبات باشد؟!