رهبران همیشه در بحران تولد شده اند.
قبل از اینکه داخل بحث اساسی شویم، می خواهم چند نقطه را یادآور شوم:
اول، نمی خواستم در مورد سیاست مزخرف 270 ساله اوغانی چیزی بنویسم، چون این درامه خونین ادامه دارد.
دوم، عطا محمد نور در واقع از بنده حداقل بیش از 11 هزار دالر بدهکار است، چون یازده ماه در تلویزیون میترا کار کرده بودم این را بخاطری یادآور شدم که وی برای من هیچوقت کدام کمک مالی نکرده و من هم از ایشان هیچ چیزی توقع نداشته و ندارم، بر عکس اگر وی کمک می خواهد اکنون برایش خواهم کرد. من هیچگاهی برای کسی چک چک و خوش خدمتی نکرده ام و به همین خاطر هم است که صاحب هیچ مقام دولتی نیستم و جسورانه می اندیشم، می نویسم، می گویم و نقد می کنم!
سوم، نمی دانم این مشاورین و مجاورینی که عطا در سراسر دنیا انتخاب کرده کجا اند و چرا سکوت کرده اند و یا نمی خواهند خواهرخواندگی خود را با سپیداریان بیرق فروش و هویت فروش به مخاطره بی اندازند.
جنگ رو در رو غنی و عبدالله در مقابل عطا را به فال نیک می گیریم و خرسندیم که چنین آزمون تاریخی پیش آمده است. جیم روهان گپ تاریخی دارد و می گوید: فرصت ها همواره مخلوط با مشکلات است و این مشکلات است که استیفن بیکو، گاندی، مسعود، ماندیلا، چاویز، ملکم و چکوارا بدنیا می آورد! بنابراین عطا ناب ترین فرصت را در اختیار دارد و یا اینکه مبارزه می کند و از خود یک ارث بجای می گذارد و یا مانند دیگر رهبران قلابی منزوی و به یک جوک سیاسی تبدیل می شود. عطامحمد نور در مقابل ایتلاف نامیمون عبدالله و غنی می تواند کامیاب شود اگر این راهکارها را به دقت عملی نماید.
در قدم نخست یک سال و چندی از عمر این رژیم نامشروع مانده است و این رژیم توان مقابله با یک تصمیم قاطع مردمی را ندارد و همچنان این دو چهره عبدالله و غنی در ذهنیت های مردم ما خرد و خمیر شده اند و توان دوباره شخصیت شدن را از دست داده اند چون عبدالله چند نفر چک چکی در قصر سپیدار و غنی هم در قصر دلکشا دارند و این دو شخص بی کفایت جهان را نیز به کام مردم ما تلخ نموده اند و هر روز ما شاهد یک حادثه خونین و عقبگرد امنیتی، اقتصادی و سیاسی هستیم! اضافه بر این افتضاح، بزرگترین توطیه ناجوانمردانه را چند نفر اجیر در قصر سپیدار توام با ارگ مهندسی و عملی نموده اند و این ایتلاف ننگین درج صفحات تاریخ ما خواهد شد.
شایان یادآوری است که امریکایی های و انگلیس های هیچ تمایلی و اشتیاقی برای برهم زدن بلخ و بی جا کردن عطامحمد نور ندارند و این یک شایعه کاملا زرد است که از طریق رسانه ها دولتی و امنیت ملی تبلیغ و ترویج می شود. پس راز کامیابی عطا در چی است و چی باید کند؟
1. آماده شدن برای یک نبرد مسلحانه طولانی با ارگ، خلق بحران، بچالش کشیدن رژیم و خسته ساختن تمویل کننده های آنها.
2. تفاهم با کنگره ملی، رستاخیز تغیر و دیگر نهادهای خوشنام بخاطر فدرالی سازی اوغانستان ویا تجزیه کامل آن.
3. گفتگوی مستقیم با سفیر امریکا و فرستادن یک نامه "سر بسته" برای رییس جمهور امریکا آقای ترامپ و توضیح دادن پیشرفت های بلخ از منظرگاه اقتصادی و اعلام همگرایی اقتصادی با اداره ترامپ بدون قید و شرط.
4. لابینگ قوی رسانه ای در داخل اوغانستان و خارج آن، بویژه در نهاد های تصمیم گیرنده.
5. بسیج ساختن مردم در داخل اوغانستان مانند آیرلندی ها و ساختن هسته های اکمالاتی(اقتصادی) قوی در خارج از اوغانستان برای یک نبرد طولانی مانند کوردستانی ها و تمیلی ها.
6. نزدیک شدن با پاکستانی ها بخاطر شناخت خط دیورند و صحبت کردن با اداره پوتین بخاطر جلوگیری کردن بیشتر داعشیان در شمال و خطرات افراطگیرایی در مناطکق آسیا میانه و قفقاز از طریق بلخ و در اختیار قرار دادن منابع طبیعی شمال برای چینایی ها، هندی ها و دیگر کشورهای مشترک المنافع ما.

نقطه اخیر
بیش از 90 درصد رسانه های کشور در محور عطامحمد نور می چرخند و این دلالت واضح به خلق کردن کلان ترین شتاب رسانه ای و سیاسی در کشور و منطقه به حساب می آید. بخاطر داشته باشیم که رهبران همواره از سه حالت منتفی نیستند. حالت پرواز، حالت اعتدال و حالت هبوط. بنظر بنده عطامحمد نور اکنون در حالت پرواز است که باید برگردد به حالت اعتدال تا از حالت هبوط نجات یابد.

شفیق الله