سردمداران کاخ سفید بر طبل جنگ می کوبند و برخلاف ارادۀ دولت افغانستان و موضعگیریهای جامعه جهانی، جنگ را تنها راه حل پایان جنگ در افغانستان دانسته و خود را برای نبردهای دراز مدت آماده کرده اند مایک مولن، رئیس ستاد کل فرماندهی ارتش آمریکا بیان داشت که اوضاع امنیتی افغانستان وخیم است، پایان جنگ در این کشور به سالها وقت نیاز دارد. با توجه به ماهیت آشکار و صریح این سخنان، هر تحلیلگری به این نتیجه می رسد که از نظر سیاستمداران و طراحان سیاست نظامی آمریکا، جنگ در افغانستان بزودی به پایان نمی رسد و به تبع آن قوای آمریکا نیز برخلاف وعده های قبلی باراک اوباما در سالهای نزدیک از افغانستان خارج نخواهند شد. روزنامه چراغ ادامه داده است که این بیانات دقیقا همسو با سخنان باراک اوباما که در جریان ملاقات با نظامیان آن کشور در پایگاه هوائی بگرام ایراد کرد تنظیم شده است. اوباما گفته بود نیروهای نظامی آن کشور تا پایان ماموریت خود در افغانستان باقی خواهند ماند. در اینباره که ماموریت چیست و تحت چه شرایطی تحقق می یابد اوباما تنها به دو موضوع اشاره کرد یکی ادامه جنگ به منظور تضعیف و سرکوب طالبان تا آن حد که این گروه، دیگر توان سقوط حکومت کابل را نداشته باشد و دوم سرکوب و ریشه کن ساختن شبکه القاعده. اوباما گفت دیگر اجازه نمی دهد طالبان دوباره در کابل به قدرت برسد. به این ترتیب بنا به اظهارات اوباما و مایک مولن و براساس تحرکات جدید نظامی ایالات متحده در افغانستان که از یکسو اعزام نیروهای تازه نفس جنگی خود را به افغانستان آغاز کرده و از جانب دیگر فعالیت ها برای حمله وسیع نظامی در ولایت جنوبی قندهار و سراسر افغانستان از سوی آنان آغاز شده است به وضوح مشخص می گردد که کاخ سفید و پنتاگون می کوشند به فعالیت های جنگ طلبانه خود در افغانستان ادامه بدهند و این فعالیتها را حداقل تا مدت یک و نیم سال دیگر به نحو بی سابقه ای افزایش دهند. راهی که امریکا در افغانستان انتخاب کرده است راه جنگ است و برای پیش راندن ارابه این جنگ نه تنها به خروج نیروهای نظامی خود از افغانستان نمی اندیشد بلکه هزاران نظامی جدید را با پیشرفته ترین سلاحهای جنگی، بطور مرحله وار به افغانستان اعزام می کند. به این صورت سردمداران کاخ سفید آشکارا بر طبل جنگ می کوبند و برخلاف ارادۀ دولت و ملت افغانستان و موضعگیری های جامعه جهانی، جنگ را تنها راه حل پایان جنگ در افغانستان دانسته و خود را برای نبردهای سنگین تر و دراز مدت تر آماده کرده اند، این در حالی است که طی ماههای اخیر سیاست مصالحه ملی و آشتی با مخالفین مسلح دولت و از جمله با حلقات افغانی گروه طالبان که با شبکه القاعده پیوند ندارند محور اصلی سیاست داخلی و خارجی آقای کرزی را در دورۀ دوم ریاست جمهوری اش تشکیل می دهد. سیاست آمریکائیها درست در نقطۀ مقابل تلاشهای صلح طلبانۀ دولت افغانستان قرار دارد و تقابل آشکار میان اهداف کابل و واشنگتن تلقی می گردد. در افغانستان تمامی جناحهای سیاسی غیردولتی و نهادهای مرتبط با نظام ،از برنامۀ صلح حمایت می کنند و جنگ را راه حل بحران افغانستان نمی دانند. علاوه بر دستگاه حکومت ، پارلمان افغانستان نیز طرفدار اجرای برنامه آشتی و مصالحه با طالبان و حزب اسلامی است و فقط می گویند آجیندای مذاکره با مخالفین باید شفاف و روشن باشد و دولت افغانستان در اجرای این روند باید خطوط قرمز نظام را رعایت کند. اختلاف دیدگاهها میان کابل و واشنگتن در مورد جنگ و صلح، یک اختلاف سادۀ سیاسی و دیپلماتیک نیست بلکه اختلاف نظر روی سرنوشت یک ملت آشفته و خسته از جنگ است. حامد کرزی، رئیس جمهور کشور برای آنکه ثابت کند یک زمامدار دست نشاندۀ امریکائی ها نیست و نیز برای اثبات این قضیه که افغانستان چنانکه خارجی ها و مخالفین دولت می گویند یک مستعمره و کشور اشغال شده نمی باشد ناگزیر است با وجود وابستگی های فراوانی که به غرب و بویژه به ایالات متحده امریکا دارد باید روی مواضع صلح طلبانه خویش، اصرار و پافشاری نماید و برنامۀ مصالحه ملی را با رعایت خطوط قرمزهای یاد شده با قاطعیت دنبال نموده و به مرحلۀ اجرا در آورد.