درحالیکه از یک سو، بحث قحط الرجال در حکومت و ضرورت جوانگرایی عاجل، مطرح و موضوع داغ محافل مدنی است، از سوی دیگر نیز بحث استفاده از ظرفیت های محدود موجود و قدردانی از تجارب رو به اتمام باقیمانده در کارزار سیاست و امنیت و اقتصاد داغ است؛ ناگهان خبر تقاعد 164 جنرال ارتش به گوش می رسد.
164 مهره ی سوخته یا 164 بال شکسته ی پرواز؟
اگر منطق و منظور رییس جمهور و دیگر دست اندرکاران وابسته وی در امر تقاعد و برکناری یکباره این تعداد قابل توجه از افراد باتجربه و کارکشته نظامی، صرفه جویی در مصارف خزانه ملی و هزینه های هنگفت جاری ارگ بوده باشد؛ می توان به جرات مدعی شد که...
که تشریفات و تجملات و ریخت و پاش های معمول و مرسوم از تعداد محافظان و موترهای تحت اختیار و مشاوران و معاونان و منشی ها و دبیرها و سکرتر ها و خدمه ی ارگ نشینان و صاحب منسبان حکومتی بسیار بیش از مصارف و معاشات این عده در ارتش می باشد و دیگر اینکه...
دیگر اینکه بهره گیری از تجارب شخصی و اندوخته های نظامی این تعداد قابل توجه از جنرالان باسابقه، برکناری یکباره ی آنان را از سوی ارگ مورد تردید قرار می دهد و به نوبه خود بسیار سوال برانگیز به نظر می رسد و صد البته جای نگرانی دارد که این 164 نفر طعمه ی قصد و غرض های شخصی برخی و پارتی بازی ها و لابی گری ها، نشده باشند.
در همین راستا اگر منطق و منظور اشرف غنی و مباشران نظامی وی، جوان گرایی و بهره گیری از افراد جدید و جایگزین برای این تعداد قابل توجه از جنرال های برکنار شده باشد؛ باید طول خدمت، نژاد و قومیت و مذهب، مکان خدمت و همه ی جوانب دیگر سنجیده و به همان نسبت تعداد افراد لایق جایگزینی انتخاب می شد.
در غیر این صورت شاهد خواهیم بود که در دوران حساس و حایز اهمیت کنونی که ناامنی فزاینده ی داخلی و تنش های رو به گسترش مرزی، حواس جمع تر و نیروی مضاعف تری می طلبد؛ این برکناری ناگهانی و دسته جمعی تا کجا به ضرر ارتش و حکومت تمام خواهد شد.
پیش از این نیز رییس جمهور ثابت کرده بود که مرد تقاعد های دسته جمعی است ولی برای جایگزینی به یکباره ی آنان برنامه ای در دست ندارد و حتی اگر برکناری ها هم از روی تدبیر و تحول بوده باشد؛ چوکی های خالی و فرصت طلبان ضربه ای بزرگتر بر بدنه ی ارتش هستند چه آنان را 164 مهره سوخته بدانیم چه 164 بال شکسته ی پرواز!