در این وقت تره‌کی که دهنش خشک شده بود آب خواست اما روزی اجازه نداد که به او آب داده شود.

روزی و اقبال دستان تره‌کی را بسته و او را در همان تخت بی پایه خواباندند. روزی ناگهان با هر دو دست گلوی تره کی را محکم گرفت و اقبال نیز به کمک او شتافت آنها بالش کوچکی را که بر روی تخت بود روی دهن و بینی تره کی گذاشتند و لحظه به لحظه به آن فشار می‌ افزودند.

به من دستور دادند تا پای تره‌کی را محکم بگیرم بالاخره پس از ده پانزده دقیقه تره کی آرام گرفت آنگاه جسد او را در پارچه ای پیچانده با موتر به قول‌آب چکان بردیم و در قبری که قبلا تهیه شده بود دفن کردیم.

در تاریخ 18 میزان 1358 رادیو کابل خبر مرگ تره کی را اینگونه اعلام کرد: "نورمحمد تره کی رییس شورای انقلابی در اثر مریضی شدیدی که از چندی به این طرف عاید حالش بود صبح دیروز وفات یافت و جنازه مرحوم دیروز در مقبره فامیلی اش به خاک سپرده شد".