در شرایطی که حدودا 60 درصد خاک کشور تحت تسلط هراس افکنان باشد و بیشتر از 9 میلیون شهروند کشور در مناطق تحت حاکمیت هراس افکنان زندگی کنند ضمن گسترش دامنه جنگ و افزایش فقر، بیکاری و ناامنی، مساجد، مکاتب، شهرها و جاده ها همه روزه مورد انفجار و انتحار دشمنان زبون و ملعون قرار گیرد، زنان، کودکان و جوانان مان بی رحمانه کشته و زخمی شوند، نخبگان مان سربریده شوند، توزیع شناسنامه های الکترونیک جز تطبیق آجندای تبارگرایانه و تقابل اقوام برادرگونه چه مفهوم و ارزش دیگری می تواند داشته باشد؟

در کشورهای جهان امروزی مبنای تصامیم و عملکردها حفظ منافع ملی و ثبات سیاسی آنها می باشد اما افغانستان یکی از بدبخت ترین کشورهای جهان است که اساس و مبنای تمام اقدامات و عملکردها حفظ ارزش های قومی و تقویت گرایش های زبانی می باشد.

بدنام تر از گذشته حاکمان پوشالی حکومت وحدت ملی برای حفظ چوکی و منفعت گروهی حکومت را تک قومی ساختند، همفکری و همسویی با طالب و داعش را حفظ کردند، بزرگان سایر اقوام را حذف کردند، ارزش های دموکراسی و مردم سالاری را نابود و فرهنگ معافیت و قانون شکنی را نیز جایگزین کردند.