فاصله ی کابل و شهر غزنی حدود 120 کیلوم متر است، اما طی نزدیک به یک روز هیچ کمک هوایى و زمینى از سوى کابل فرستاده نشد، تا اینکه سرانجام شهر غزنى بجز ساختمان ولایت سقوط کرد و گروهى از مردم بى دفاع و مدافعان راستین و فداکار نظامى افغانستان کشته شدند و دارایى هاى دولتى و خصوصى به آتش کشیده شد.

پس از حدود سیزده ساعت که شهر غزنى به تصرف طالبان درآمد نیروى کمکى از کابل به غزنى رسید و درگیرى ها مجددا شروع و برخى مناطق شهر دوباره به تصرف نیروهاى دولتى درآمد و اما در روز سوم درگیری ها شدید شد و شهر غزنی به شهر سوخته تبدیل شد. درحالیکه حافظه مردم افغانستان نجات دادن جنگجویان داعش را در ظرف زمانى دو ساعت توسط هلیکوپترهاى دولتى از ولسوالى درزآب فراموش نکرده است.

این روز ها یکی از مواردی که توجه بیشتر را جلب و انگشت انتقاد را جانب حکومت بلند کرده است، انتقال افراد تسلیم شده داعش توسط حکومت از فاریاب است.
ظاهر قضیه این طور است که در نبرد میان داعش و طالبان که هردو جریان‌های تندرو‌ و به هیچ عنوان پابند به اصول نیستند، داعشیان شکست خورده و در نهایت به دولت افغانستان تسلیم شدند.
انتقادها زمانی از دولت و پشتیبانان خارجی اش به اوجش می رسد، که سه روز است که جنگ در غزنی ادامه دارد و دولت نتوانسته نیروهای کمکی را به این شهر برساند و شهر و مردم این شهر را از سوختن و مردن در اثر گلوله باری ها و یا گرسنگی و تشنگی نجات بدهند.

پس از سه روز جنگ، شهر غزنی به شهر ارواح تبدیل شده و بیش از 250 نفر کشته و زخمی در درمانگاه ها و کوچه ها است و ساختمان های دولتی و خانه ها و ساختمان های تجارتی توسط طالبان به آتش کشیده شده است.

در همین حال، جنرال یفتلی پاکستان را متهم به طراحی حمله به غزنی نموده، می گوید: پاکستان تختۀ خیز تروریزم بین‌المللی است، هر کس که از هرجایی می‌آید، اول به پاکستان می‌آید، پس از آنکه آنجا مسلح و تجهیز شدند، به افغانستان می‌آیند و به جنگ روی می‌آورند، حمایت اساسی که در ظاهر وجود دارد، آی.اِس.آی پاکستان قرار دارد.