علی حسینی می نویسد: جنرال دوستم در همان اوایل آغاز دولت وحدت ملی هم چندان از محدوده صلاحیت‌هایش که از طرف اشرف غنی تعیین شده بود، راضی نبود.

یک منبع نزدیک به جنرال دوستم داستان نارضایتی او را چنین تعریف کرده است:
در روزهای اول دولت وحدت ملی قرار شد رسیدگی به موضوعات جوانان و ورزش جزو صلاحیت‌های معاون اول رئیس جمهوری باشد. جنرال دوستم در یکی از جلسات کابینه/ شورای امنیت با نارضایتی از چوکی خود بلند می‌شود و در حالی‌که گویا با پای خود توپ را پاس می‌دهد، به افراد حاضر در جلسه از جمله آقای غنی می‌گوید: "شما از جنرال دوستم چه جور/درست کردید؟! مگر جنرال دوستم رونالدوی افغانستان است؟" آقای دوستم سپس جلسه را ترک می‌کند.

این نارضایتی تمام نشد که هیچ، بیشتر و بیشتر هم شد؛ از طرف دیگر گویا آقای غنی هم چندان سودای آشتی با معاونش را در سر نداشته است. یک منبع نزدیک به جنرال دوستم به بی‌بی‌سی گفت که دولت آقای غنی محدودیت‌هایی را بر معاون اول ریاست جمهوری وضع کرده است. به طور مثال در آستانه انتخابات مجلس نمایندگان قرار بود معاون اول رئیس جمهوری به شمال سفر کند، اما ارگ موافقت نکرد.

منابع نزدیک به عبدالرشید دوستم می‌گویند که او در سه ماه گذشته در هیچ یک از جلسات هفتگی کابینه دعوت نشده و حتی آجندای جلسات هم با او در میان گذاشته نمی‌شود. تلاش‌ها برای قناعت دادن ارگ برای اجازه دادن به حضور معاون اول رئیس جمهوری در جلسات هم ناکام بوده است.

گلنور بهمن، مشاور مطبوعاتی جنرال دوستم به بی‌بی‌سی گفت: "در جلسات هفته‌وار هیچ شرکت نکردند، فقط دو ملاقات مشخص با رئیس صاحب جمهور داشتند، در جلسات دعوت نشدند، اگر هم دعوت شدند، پس دوباره تلفن صورت گرفته که جلسه به وقت دیگری به تعویق افتاد و بعد وقت دوم را خبر ندادند، فهمیده می‌شود که تعمدی در کار است که معاون اول ریاست جمهوری در جلسات شرکت نکند."