شهید مزاری به عنوان یک طلبکار یخن حکومت که از دوران عبدالرحمان تا کنون بدهکار بوده است را گرفته و (طلب حق هزاره نه کم و نه زیاد) را با سند محکم و قابل عرضه در تمامی دادگاهای بی‌طرف مطرح نموده و پیروانش چنین پرونده را تا گرفتن حق پیگیر می‌باشند.

شهید مزاری می گوید هزاره ها 25 درصد مردم افغانستان را تشکیل می دهند و مرحوم بصیر احمد دولت آبادی جمعیت هزاره ها را بصورت مستند 27 درصد در کتاب شناسنامه افغانستان آورده است که این کتاب بازور حاکم بدهکار (کریم خرم) در بین دریای هلمند افکنده می شود و در عصر فعلی که اندک فضای نفس کشیدن برای هزاره‌ها فراهم شده است و هزاره‌ها هویت خود را ابراز می نمایند در 16 ولایت افغانستان حضور چشمگیر دارند و اگر احصائیه دقیق بدون ترس بوجود آید حتما یک سوم جمعیت افغانستان را قوم هزاره تشکیل می دهند و دولت سرانجام باید دست به احصائیه زده و آمار جمعیت قومی را دقیق نشان دهند اگر هزاره‌ها یک سوم نباشند قطعا یک چهارم هستند و هزاره‌ها در افغانستان یکی از ارکان اصلی و ستون چهارم کشور هستند و دارای سابقه‌ای تاریخی و تمدنی می‌باشند و مزاری می‌گوید این قوم در دفاع از این سرزمین خون داده و شهید شده‌اند و آواره گشته‌اند ودر آزادی کشور در هر دو تجاوز انگلیس و شوروی سهم مهم را داشته‌اند پس چرا دیگران حق حکومت داشته باشند ولی هزاره‌ها حق نداشته باشند؟

هیچ منطقی نمی‌تواند بپذیرد که هزاره‌ها حق تعین سرنوشت را ندارند پس حق هزاره‌ها مسلم است و باید داده شود اگر حاکمیت قلدری کرد و بدهی خود را نپرداخت چهار راه بیشتر وجود ندارد:
1 - بخشش چنین حق؛
2 - نادیده گرفتن چنین حق؛
3 - رضایت به حد اقل حق وتبدیل آن به امتیاز؛
4 گرفتن حق.

تفاوت بنیادی خواسته های رهبران چون شهید مزاری، آیت الله محسنی، و استاد اکبری در این چند محور قابل برسی و تحلیل هست که در آینده بصورت مشروح بیان خواهد شد هیچ ضرورت نیست که طرفداران هر یک از این گرایشها با تهمت و فحش و دروغ‌پردازی و سند سازی وخاطره نویسی وارد صحنه شوند چون اگر قلم بدون مسئولیت کشیده شود بدون شک فردا با منطق ذیحق بودن هزاره در طلب از حکومت در افغانستان مچ قلم به دستان گرفته خواهد شد پس خوب است که آقایان در نوشتار خود شعری نسرایند که فردا گرفتار قافیه‌اش گردد!

جناب اشرف غنی اولین رئیس جمهور افغانستان هست که به واقعت‌های تلخی تاریخی اعتراف نموده و تنها شخصی است که حاکمان قبلی خود را با جسارت زیر سوال برده و به مردم هزاره در دایکندی در تاریخ 18عقرب 95 می‌گوید که حکومتهای قبلی از شما مردم قرضدار هستند و ما می‌خواهم که این قرضداری را به قسط به شما ادانمایم چون که یک باره توان پرداخت آنرا ندارم و این اولین اعتراف مردانه است که یک رئیس جمهور بدون انکار آنرا قبول کرده و به ادعای شهید مزاری صحه گذاشته است.