خلیل‌زاد از مقام‌اش به‌عنوان فرستاده‌ی ویژه امریکا برای مصالحه افغانستان، حداکثر استفاده را برده است. او نه‌تنها چارچوبی را ـ که باعث قدرت‌مندترشدن طالبان می‌شود ـ برای توافق با طالبان تقویت کرد، بلکه در عین حال، تلاش کرد دولت منتخب افغانستان را به حاشیه براند.

چینی دیپلماتیک ایالات متحده و افغانستان روز پنج‌شنبه با اظهارات حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهور اشرف غنی شکست. محب در حضور جمعی در واشنگتن گفت: «با توجه به سابقه‌ی شخصی خلیل‌زاد، او جاه‌طلبی‌هایی در افغانستان در سر دارد. او دو بار، در سال 2004 و 2009 می‌خواست وارد کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری شود.

برداشت‌ها در افغانستان [این است] که شاید همه‌ی این گفت‌وگوها برای ایجاد یک دولت موقت است که در آن او [خلیل‌زاد] می‌خواهد فرمان‌فرمای کل شود. ما فقط از این جهت این را می‌گوییم که برداشت‌ها همین است.»

در پی این اظهارات، محب به وزارت امور خارجه ایالات متحده احضار شد و مورد سرزنش دیوید هیل، معاون امور سیاسی وزارت خارجه امریکا قرار گرفت. حمدالله محب با این‌که همسر امریکایی دارد، شاید دیگر نتواند ویزای ایالات متحده را بگیرد. دیپلمات‌های امریکایی از این اقدام وزارت امور خارجه دفاع کردند و گفتند که حمله‌ی «مغرضانه» محب جایگاهی در دیپلماسی ندارد.

شاید زبان محب به اندازه‌ی کافی از لحاظ دیپلماتیک شیرین نباشد، اما حق با او بود، و این حق برای محب گران تمام شد.