باشنده گان ولایت فاریاب، از مصارف هنگفت درعروسی ها شکایت داشته و خواهان تصویب قانون، از سوی حکومت و شورای ملی، در این مورد هستند. این در حالیست که رئیس جمهورحامدکرزى به تاریخ 10سرطان سال روان از هموطنان خواست تا مراسم عروسى و خوشى شان را بى تکلف انجام دهند؛ زیرا خانواده هاى بى بضاعت، در رقابت با دیگران مجبور به قرض گرفتن میشوند. حامد کرزى گفته بود که رسانه هاى باید دراین عرصه نشرات ویژه داشته باشند تا باشد که بدین شیوه، جلو مصارف بى حد گرفته شود و شمار زیادى از خانواده ها از قرض گرفتن نجات یابند. به باور باشنده گان فاریاب، رسم و رواجهای بی جا درآن ولایت باعث بلند رفتن مصارف عروسی و مجرد ماندن برخی جوانان شده است. رقم پول طویانه در ولایت فاریاب، از 500 هزار الی یکنیم میلیون افغانی میرسد و در ساحات دوردست این ولایت، به فامیل دختر برعلاوۀ پول، ده الی50 راس گوسفند و 10راس گاو نیزداده میشود. محب الله 25 ساله باشندۀ شهر میمنه که پنج سال از نامزدی اش میگذرد به پژواک گفت: "تلاش دارم پول عروسی را تهیه کنم؛ اما به نام عیدی، نوروزی، براتی مصرف می شود و نمیتوانم به هدفم برسم." جمشید کارمند یکی از ادارات دولتی فاریاب میگویدکه پدر، مادر و برادرش از سه سال بدینسو، ماهوار یکمقدارپول از معاشات شان براى عروسى وى اختصاص داده اند. وى اظهار نگرانى کرده گفت که یکمقدار این پولها مصرف محفل شیرینى خورى گردید و مقدارى هم درعیدى و براتى و دیگررسم و رواج ها خرچ شده است. به گفتۀ جمشید، قبل از عروسى باید 700 هزار افغانی را به نام قلین(طویانه) به فامیل نامزدش بپردازد. این جوان که سه قبل نامزد شده، گفت که نظربه امکاناتش، تا شش سال دیگر نیز نمیتواند عروسى کند. جمشید از حکومت و شوراى ملى خواست که بخاطر برچیدن رواجهای بیجا، مصارف گزاف عروسی و جلوگیری از اخذ طویانه، قانونی را تصویب نمایند. شیرمحمد که 36 سال عمردارد و خود را باشنده ولسوالی پشتونکوت ولایت فاریاب معرفی نمود؛ درحالیکه به موهای سفید ریشش اشاره کرد به پژواک گفت: "تا حالی زن نگرفتم بخاطرى که پیسۀ عروسیه ندارم." وی افزود که بخاطرتهیه مصارف عروسی، سال در پاکستان کارکرده و400 هزار افغانی ذخیره نمود؛ اما بااین پول نیم قلین (طویانه) نامزدش هم پرداخت نیمشود. درعین حال نقیب الله باشنده ولسوالی قرغان این ولایت گفت: "ده ولسوالی ما قلین دختر، 14 الی 15 لک افغانی همراه با صد دانه چپن ابریشمی و صد دانه لنگی پلوی است." نقیب الله افزود: آن عده فامیل ها که توان پرداخت این مصارف را ندارند، مجبوراند به دیگر ولسوالی هایی که نرخ طویانه کمتراست، براى نامزدى پسران شان اقدام کنند. وى گفت که طویانۀ بلند، نه تنها پسران را با مشکل مواجه کرده، بلکه یکتعداد دخترانی که بالاى شان طویانۀ زیاد گذاشته شده، با گذشت زمان پیرمیشوند و شمارى دیگر که مخالف فیصلۀ فامیل شان اند، مجبور میشوند از خانه فرار کنند. اخذ پول گزاف به نام طویانه، نه تنها در قرا و قصبات ولایت فاریاب، بلکه باشنده هاى شهر میمنه، مرکزاین ولایت را که بیشتر ساکنین آن روشنفکراند، با مشکلات مواجه کرده است. محمد هارون حبیب باشندۀ شهر میمنه، دریکی از موسسات غیردولتی در آن ولایت کار میکند. این جوان 30 ساله گفت که دوسال قبل، نامزدشده و با آنکه دراین مدت معاش ماهوارش را براى عروسى پس انداز میکند؛ اما تاکنون نیزقادربه انجام این مراسم نگردیده است. حبیب افزود که صدها جوان آن ولای، براى تهیه کردن پول عروسى شان به کشورهاى همسایه براى کارکردن رفته اند. شمارى از زنانیکه طویانه هاى گزاف بالاى شان پرداخت شده نیز از زنده گى شان ناراض اند. نرگس که دوسال قبل عروسى کرده گفت که شوهرش بعداز سپری شدن 20 روز از عروسی، مجبورشد بخاطر کاربه ایران برود. نرگس افزود: "در عروسی مه پیسه زیاد مصرف شد، فامیلم هرچه تانستن بالای شوهرم قبولاندن." این خانم افزود که تمام خوشى هاى زنده گى اش را در نبود شوهرش، از دست داده و فامیلش را مسوول این مشکلاتش میداند. وی گفت: "شوهرم یک میلیون و300 هزار افغانی را در عروسی ما مصرف کد و مجبورشده بود که 800 هزارافغانی آنرا از دوستانش قرض کند." نرگس درحالیکه اشکهایش را با چادرش پاک میکرد، گفت که شوهرش ماهانه 20 تا 25 هزار افغانی را غرض پرداخت به قرضداران، حواله میکند. در همین حال، مسوولین ریاست امور زنان ولایت فاریاب گفت که یکتعداد خانواده ها، بدون اینکه آیندۀ دختران شانرا در نظر بگیرند، طویانۀ بیشتراخذ میکنند. شریفه عظیمی رئیس امور زنان این ولایت، به پژواک گفت که اخذ طویانه که فامیل پسر نتواند آنرا بپردازد، سبب بروز مشکلات براى دختر و حتى فامیلش هم میگردد. خانم عظیمى از موارد مشخص یاد نکرد؛ اما افزود: بررسى آنها نشان داده است که بروز چنین مشکلات، باعث ازهم ریختن شیرازۀ زنده گى فامیل دختر و پسر نیز شده است. شریفه، نقش متنفذین محلی و علماى کرام را در کاهش پول طویانه و مصارف عروسی، موثر دانست و خواهان تبلیغ امامان مساجد دراین موردشد. از سوى دیگر عبدالرشید رشاد یکتن از فعالین نهادهاى جامعۀ مدنی دراین ولایت، رقابت های ناسالم میان فامیل ها، عدم آگاهی درست آنها از شرعیت و قوانین را عامل عمدۀ این مشکلات دانس و گفت که عدم توجه دولتمردان و بی تفاوتی متنفذین قومی و بزرگان خانواده، باعث میشود که در مصارف عروسی ها اصراف شود. با اینحال مولوی عزیزاحمد یکتن از علمای دینی ولایت فاریاب، خذ پول را به م قلین وطویانه، از نگاه دین اسلام حرام دانسته گفت که از اخذ پول آن به هر نامی، که باشد باید خودداری صورت گیرد. وی علاوه نمود که همچنان تهیۀ زیورات، البسه و مواد خوراکه، از جانب پسر برای نامزدش به نامهای عیدی، براتی و نوروزی، جنبۀ شرعی نداشته و یک رواج بی مفهوم است. موصوف اظهار داشت که اصراف درمصرف پول، غذا، لباس، زیورات و حتی بی ارزشترین اشأ، حرام است و به حکم قرآن مجید، مسلمانان باید در مراسم عروسی و امور یومیۀ خود از اصراف خود داری نمایند. مولوی عزیزاحمد پذیرفت که تبلیغ علمای دینی، در این موارد مؤثر تمام می شود؛ اما حکومت نیز دراین مورد بی تفاوت باقی نمانده و از هر طریق ممکن اقدام کند. باشنده گان ولایت فاریاب، درحالی شکایت از مصارف هنگفت پول درعروسی ها داشته و تقاضای تصویب قانون را در مورد از جانب دولت دارند، که پیشنهاد طرح مسودۀ قانون تنظیم عروسی ها از جانب وزارت عدلیه، به شورای وزیران، رد گردیده است. وزارت عدلیه، سال قبل به منظور رفع این مشکل اجتماعی و مصارف هنگفت بیجا، طرح مسودۀ قانون تنظیم عروسی ها را، به کمیته قوانین شورای وزیران پیشکش نمود. احمد فرید نجیبی سخنگوی وزارت عدلیه، در مورد به پژواک گفت که بار اول طرح مذکور، به دلیل عدم موجودیت نظر نهادهای مدنی، از جانب کمیتۀ یادشده رد گردید. وی افزود که بعد از اخذ نظر مثبت نهادهای جامعه مدنی، کمیتۀ قوانین شورای وزیران، طرح یادشده را تأیید کرد و به جلسه عمومی شورای وزیران، پیشنهاد نمود؛ اما شورا، آن را رد کرد. نجیبی به جواب این سوال که دلیل شورای وزیران درمورد رد این طرح چه بود؟ گفت: "شورای وزیران، این طرح را محدودیت درامور شخصی دانسته و آنرا غیرعملی دانست." وی اظهار داشت که هرگاه مردم از این اقدام وزارت عدلیه اظهار حمایت نمایند، این وزارت ممکن است بار دیگر آنرا به شورای وزیران پیشکش نماید. در طرح یادشده، تعداد مهمانان، ارزش مینوی غذا، سالونهای جداگانه برای زنان و مردان در هوتلها و استفاده از لباس مناسب زنانه، گنجانیده شده بود.