موضوع کودک آزاری و سواستفاده جنسی از بچه ها باید به یکی از بزرگترین مسایل کشور افغانستان تبدیل شود و بدلایل واهی چون قومی، مذهبی و حیثیتی هیچ شخصی حق ندارد بسادگی از این معضل مهم در افغانستان که به یک عرف درآمده است بگذرد و باید تمام نهادهای دولتی و غیردولتی برنامه های مدون و محکم و قوانین سختی را در حمایت از کودکان تدوین کنند.

بهترین راه اجرایش "قانون" است. افغانستان درسال 1373 به کنوانسیون حقوق کودک پیوسته ومفاد آنرا امضا کرده است وباید جهت سالم سازی نسل فردای کشور قاطعانه مفاد کنوانسیون را عملیاتی کند.

کنوانسیون جهانی حقوق کودک:
"تمام کشورهای طرف کنوانسیون متعهد می گردند که از کودکان در برابر تمام اشکال سوء استفاده ها و استثمارها و رفتارهای جنسی علیه کودک، حمایت کنند و از هر نوع عملی که موجب اضرار و ایذاء و آزار کودک در جهت سود جویی جنسی افراد می شود اعم از تماسهای شهوت انگیز، لواط و هر نوع آمیزش غیر قانونی، استفاده از کودکان در فاحشه گری، تهیه عکس و فیلم های پورنوگرافیک، ربودن کودکان، قاچاق کودکان و معامله آنها ، سوق دادن آنان به استفاده از مواد مخدر، توزیع و خرید و فروش مواد مخدر آلوده کردن آنان با مشروبات الکلی و داروهای مخدر و سوء استفاده جنسی از این طریق، شکنجه و آزار های جنسی، جلوگیری کنند و با شدت و بدون هر گونه ملاحظه اجتماعی یاسیاسی از این مجرمین آنان را مجازات نمایند."