پرسش از چرایی غیبت استاد دانش از جلسات مهم در ارگ ریاست جمهوری شاید وارد چندمین سال خود می شود.

این سوال قطعاً به معنای تخریب استاد دانش نیست؛ بلکه به معنای پرسش از جایگاه هزاره‌ها در تیمی است که متهم به حذف سیستماتیک هزاره‌ها از قدرت است.

معنای دیگر این سوال این است که پرسش کنندگان هنوز استاد دانش را نماینده خود در نهاد ریاست جمهوری می دانند.

به ادعای داکتر اشرف غنی 35 درصد هزاره‌ها به صورت معنی دار و به اعتبار حضور استاد دانش به این تیم رای داده‌اند. 35 درصد ادعایی عدد کمی نیست. استاد دانش در فضای مانند افغانستان اگر نماینده همان 35 درصد باشد، همانگونه که سی و پنج درصد حق پرسش از بازخورد حمایت خود را دارند 65 درصد دیگر نیز بدلیل اشتراک منافع این حق را برای خود محفوظ می دارند.

جان پرسش علاوه بر شخص استاد دانش متوجه خیل عظیمی از مشاوران و همراهان او نیز می‌شود. آنان در طول این سال‌ها نتوانستند بسیج توده‌ها در حمایت از استاد دانش را عملی بسازند. واقع امر این است که خیلی وقت قبل زمان تأمل در مواضع و کارکرد معاونت دوم فرا رسیده بود. فقدان استراتژی و برنامه مشخص در ارتباط با چگونگی حضور در معاملات ملی و قومی معاونت دوم، آبشخور خلق این پرسش است.